கனிச்சாறு 6/082
77
அறியாமை வாழ்வு!
(தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)
மன்பதையின் சிறப்பறியீர்;மனத்தொளிருஞ் சுடரறியீர்;
புன்புரைசொல் வினைமிகுந்தீர்; புறத்தறிவே உயர்வென்று
பன்வகையால் உடல்எழிலைப் பரவுகின்றீர், பாரகத்தீர்!
என்கொலும் தறியாமை; இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
முன்பிருந்த பழம்பெருமை முழக்கிடுவீர்; முன்னிருப்பார்க்
கன்பிருந்த மொழிபுகலீர்; அயலார்க்கொன் றுதவுகிலீர்;
என்பிருந்த தோற்பாவைக் கெழில்போலும் இருந்தீரே,
என்கொலும தறியாமை, இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
தின்பொருளின் சுவைபேசித் தேய்பொருளின் புகழ்பாடி
மின்பொருந்தும் ஆற்றலெலாம் மேவியுளம் மேவாமே
வன்மமிகு கொடுஞ்செயலின் வாய்ப்பட்டீர்! வாய்மையிலீர்!
என்கொலு மதறியாமை, இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
கன்மடையி னிடைநீராய்க் கலகலெனச் சலசலெனச்
சொன்மாரி பொழிவிப்பீர்! சுழிமனத்தீர்! தேங்குபுனல்
என்மான வுணர்வடங்கிச் செயலிழப்பீர், இருநிலத்தீர்!
என்கொலும தறியாமை, இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
முன்பருவத் தலைந்தாடி இளமையிலே மொய்த் தடங்கண்
மின்பாய்விற் கிழுப்புண்டு மேனிநற வுண்டவளோ
டின்பாய்ந்த பெரும்பயனா வெண்ணரிய மகப்பெறுவீர்!
என்கொலும தறியாமை, இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
தன்மனைக்கும் தன்மகர்க்கும் தங்கியிளைப் பாராமே,
பன்வகையாற் பொய்ச்சாற்றிப் பன்னலமுஞ் செய்விப்பீர்!
என்பயனிங் கெதிர்கொண்டீர்? இவண்பிறந்த ஏதறியீர்
என்கொலும தறியாமை, இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
துன்னூசி நுனித்தனையும் ஓரறமுந் தோற்றுகிலீர்!
தின்னூசிப் போம்பொருட்குத் திசையெட்டுந் தோய்ந்தலைவீர்!
மன்னுமுளப் பெருஞ்சிறப்பை மறந்தீரே, மண்ணகத்தீர்!
என்கொலும தறியாமை, இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
பொன்னணியும் முத்தணியும் பூந்துகிலும் பூண்டுபல
மின்னிடையார் மருங்கணைந்து மிசைவதுவே இன்பமெனப்
பன்னியுரை சாற்றிடுவீர்! பழிவினைக்கிங் குயிர்செருப்பீர்,
என்கொலும தறியாமை, இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
நன்னருடல் பேணுகிலீர் நலிந்துழன்று நாறுகின்றீர்!
என்னவகை வாழ்ந்திடுவ தென்பதையு மெண்ணுகிலீர்!
மின்னொளிபோல் தோன்றுகிறீர்; மாளுகிறீர்; நீணிலத்தீர்!
என்கொலும தறியாமை, இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
பின்விளைவை எண்ணுகிலாப் பேதையரா யீங்கிருந்து
பன்விளைவுக் காளாகிப் பதைபதைத்துச் சிதைந்தொழிவீர்;
முன்பிழையே பின்துயரை மூட்டுவிக்கு மென்றறியீர்!
என்கொலும தறியாமை, இதுவாழ்வென் றியம்புவதே!
-1966