பக்கம்:அகத்திணைக் கொள்கைகள்.pdf/262

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


ಗ್ರೀಟ್ಮೆ அகத்தினணக் கொள்கைகள் தலைவனின் பரத்தமை யொழுக்கம் ஊரில் அலராய் எழுங்கால் தலைவனை நினைந்து தலைவிக்கும், தலைவியை நினைந்து தலைவனுக்கும் காமம் மிக்கு நிகழும் என்று கூறுவர் தொல் காப்பியர், - அலரில் தோன்றும் காமத்து மிகுதி." என்பது விதி. ஊரவர் கெளவை எருவாக அன்னைசொல் நீராக நீளும் இந்நோய்." (கெளவை - பழிச்சொல்.) நெய்யால் எரிதுதுப்பேம் என்றற்றால் காமம் நுதுப்போம் எனல்." [துதுப்பேம் - அவிப்போம்) என்ற குறட்பாக்களை இதற்கு இலக்கியமாகக் கொள்ளலாம். பரத்தையிற் பிரிவுபற்றி இறையனார் களவியலுரையாசிரியர் எழுதுவது: 'அஃதேயெனின், மற்றைப் பிரிவெல்லாம் வேண்டுக, ஆள் வினை மிகுதி உடைமையான்; இப்பிரிவுக்கு எற்றிற்கோ எனில், பரத்தையிற் பிரிந்தான் தலைமகன் என்றால், ஊடலே புலவியே துனியே என்றிவை நிகழும். நிகழ்ந்தால், அவை நீக்கிக் கூடினவிடத்துப் பெரியதோர் இன்பமாம்; அவ்வின்பத் தன்மையை வெளிப்படுப்பன அவை எனக் கொள்க' என்பது. இப்பரத்தைப் பிரிவு எல்லாக் குலத்தார்க்கும் உரித்து என்பதை, காதற் பரத்தை எல்லர்க்கும் உரித்தே' என்று இறையனார் களவியலும், - பரத்தை வாயில் நால்வர்க்கும் உரித்தே நிலத்திரி பின்றஃ தென்மனார் புலவர்" என்று தொல்காப்பியமும் விதிகள் செய்யும். தலைவன் பரத்தையிற் பிரிந்த காலத்தில் தலைவி பூப் பெய்தினளாயின் அச்செய்தி அவனுக்கு அறிவிக்கப் பெறும் 52. கற்பியல் - 22 53. குறள் - 1147 54. டிெ - 1148 55. இறை. கள. 40 இன் உரை. 56. டிெ. 40 - 57. ப்ொருளியல் 28