பக்கம்:அகநானூறு-மணிமிடை பவளம்-மூலமும் உரையும்-2.pdf/391

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


376 அகநானூறு - மணிமிடை பவளம்

வரும் காற்று. தைவரும் - தட்விச் செல்லும் 10, இயவு - வழி 12. தாழ் பூங்கோதை - தாழ்ந்து தொங்கும் பூவிளங்கும் கூந்தலுமாம். 13. மென்பிணி - மென்மையான கட்டு; அரும்பின் பிணிப்பு: 15. தூவல் மழை.துனை விரைவு16.கடி-காவல்.18.கரவல் நெஞ்சம் - கரத்தலை உடையதான நெஞ்சம்; கரத்தல் - மறைத்தல். 22. உயவுத் துணை வருத்தத்திற்கு உரிய துணை; உசாத் துணையும் ஆம். - -

விளக்கம்: என்னளவிலே, நீ வருதலால் நான் கொண்ட மகிழ்வினும், நின் வருகையால் என் துயர் தீர்ந்ததென உவக்கும் என் தோழியின் உவப்பினால் நான் கொள்ளும் இன்பமே மிகுதியாகும் என்றனள், தோழியின் உதவியின் சிறப்பைக் கூறினாள்.

பாடபேதம்: 11 - 14, ‘ஏந்தி மென்பிணி யவிழ்ந்த தாழ் பூங்கோதை, ஊது வண்டிரிய வழிப்பணை முயங்கிய, நீ வந்த தனினும். - -

299. மறத்தலும் அரிதே’

பாடியவர்: எயினந்தை மகனார் இளங்கீரனார். திணை: பாலை துறை: இடைச் சுரத்துப் போகாநின்ற தலைமகன் தன் நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது. -

(தன் அன்புறு காதலியைப் பிரிந்து வினைமேற் கொண்டவனாகச் சுரத்துவழியே சென்று கொண்டிருக்கிறான், ஒரு தலைவன். இடை வழியிலே, தன் தலைவியின் நினைவு உள்ளத்தே மிக்கெழுந்து வருந்தத் தொடங்க, அவன், தன் நெஞ்சிற்கு இவ்வாறு கூறுகின்றான்) v

எல்லையும் இரவும், வினைவயின் பிரிந்த முன்னம், முன்உறுபு அடைய உள்ளிய பதிமறந்து, உறைதல் வல்லுநம் ஆயினும் அதுமறந்து உறைதல் அரிது ஆகின்றே கடுவளி எடுத்த கால்வழி தேக்கிலை 5

நெடுவிளிப் பருந்தின் வெறிஎழுந்து தாங்கு, விசும்புகண் புதையப் பாஅய்ப், பலஉடன் அகல்இடம் செல்லுநர் அறிவுகெடத் தாஅய்க், கவலை சுரக்கும் காடுஅகல் அத்தம், செய்பொருள் மருங்கின் செலவுதனக்கு உரைத்தென, 10

வைகுநிலை மதியம் போலப், பையெனப், புலம்புகொள் அவலமொடு, புதுக்கவின் இழந்த