பக்கம்:அண்ணல் அநுமன்.pdf/88

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


அஞ்சா நெஞ்சன் 87

இடிக்க - பேரொலி உண்டாக) என்றும், தோள் கொட்டுதலை,

"பூவும் குன்றமும் பிளக்க வேலை

துளக்குறக் கொட்டி னான்தோள்" 2: (பூ - பூமி, குன்றம் - மலை, துளக்குற நிலை கலங்க) என்றும் கவிஞன் நமக்குக் காட்டுவான். அரக்கர்களிடையே யும் அநுமனிடமும் கடும்போர் நிகழ்கின்றது. சேனைகள் அனைத்தையும் அந்தந்தச் சேனைகளையே தன் போர்க் கருவிகளாகக்கொண்டு அழித்தொழிக்கின்றான்' காலன் தன்மையனான சம்புமாலி தனிப்பட்டு நிற்கின்றான்'; அந்நிலையிலும் போர்க்கு விரைகின்றான். அவனை நோக்கி, பூத்த மரம் போல் புண்ணால் பொலிகின்ற மாருதி, "நீ தனிப்பட்டாய் என்னுடன் போர் செய்தால் நீ மாள்வது உறுதி; வலி குறைந்து எளிமைப்பட்டு நிற்கும் நின் உயிரை வாங்குதல் நீதி அன்று; உன்னை விடுகின்றேன்; திரும்பிப் போ' என்று இரக்கம் தோன்றக் கூறுகின்றான்.

அநுமன் உரையைப் பொருட்படுத்தாது சம்புமாலி சினந்து அம்புமாரி பொழிகின்றான்; அனைத்தையும் தன் கையிலுள்ள எழுவால் விலக்குகின்றான், அநுமன். சம்புமாலி அந்த எழுவை விலக்கிவிடுகின்றான்; சற்று மனம் சலித்துப் பின்னர் தன் கைகளினாலேயே அம்புகளை மோதித் தள்ளுகின்றான், மாருதி.

"ஒலித்தார் அமரர் கண்டார்

ஆர்ப்பத் தேரின் உட்புக்குக் கலித்தான் சிலையைக் கையால்

வாங்கிக் கழுத்தின் இடையிட்டு வலித்தான் பகுவாய் மடித்து

மலைபோல் தலைமண் இடைவீழ

    • 25

21. சுந்தர. சம்புமாலி - 18 22. சுந்தர. சம்புமாலி - 30 23. சுந்தர. சம்புமாலி - 41 24. சுந்தர. சம்புமாலி - 43 25. சுந்தர. சம்புமாலி - 47