பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/18

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


1.2 . . . . . அன்பு Dr &ು

கொண்டபொருள் அத்தனையும் கைவிட்டே ஓடும்,

கூடுகின்ற மூச்சடங்கும் காலத்தில் இவைதாம்

அண்டுகின்ற துணையாமோ? ஆகா வாம் கண்டீர்;

அருள்ராம சுரத்குமார் பாலே நீர் வம்மின். 影

வம்மினென்றே உலகத்தார் தமைக்கூவி அழைப்பேன்.

வருவிருந்து காத்திருக்கப் பசித்திருக்க லாமோ? செம்மையுறு பொருளிதுவென் றேசொல்லி என்றும் சிதையாத மாவின்பம் பெறுதற்காம் நெறியை அம்மஇவன் பாற்சென்றே அடைதற்கும் ஆகும்;

அருணையினில் ராமசுரத் குமாராகும் யோகி, செம்மலிவன் திருப்பாதம் அடைமின்கள்; அங்கே

சீர்பெறலாம், ஏர்பெறலாம், சாந்தியினைப் பெறலாம். 4

செம்மல் - தலைவன். ஏர் - அழகு.

பெறலரிய பேறெதுவென் ருராய்ந்து நாளும்

பித்தரைப்போல் திரிந்தோங்கிப் பொருளினையே

உறவினர்கள் சுற்றத்தார் நண்பரென ஏங்கி (ஈட்டி

ஊர்ஊர்கள் தோறும் உழன் றுளச்சாந்தி இன்றிக்

கறவைமல டானதுபோல் வாழ்நாள்கள் வீணே

கழித்தொழித்து நில்லாமல் பெறும்பேறு சொல்வேன்:

திறமதுசார் அருணையினில் ராமசுரத் குமாரைச்

- சேர்மின்கள்; அவன்காட்சி தனில்இன்பம் aroro. 3

கறவை . கறக்க வேண்டிய பசு.

காண்பரிய காட்சியெல்லாம் காட்டுகின்றேன் Graffrurrfi;

• , கனமுடைய பொருளைநான் வருவிப்பேன். çrçãrutr fï*;

பூண்பெரிய எல்லாமும் மறைதற்கோர் நெறியைப்

பூட்டுவிப்பேன் என்பார்கள்: சித்துவிளையாட்டாய்.

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/18&oldid=535539" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது