பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/20

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


14 - அன்பு மாலை

பார்க்கின்ற பொருளெல்லாம் கண்முன்னே சாகப்

பாரினிலே நித்தியமாம் பொருள் ஒன்றும் உண்டோ? சீர்க்குன்ருக் குணமுடையான், ராமசுரத் குமார்பால்

சென்றிடுவீர்; நித்தியமாம் வாழ்வினையே காண்பீர். 9

ஈர்க்கின்ற - மனத்தைக் கவர்கின்ற,

பாம்புசிறி தானலும் பெரியகம்பு கொண்டே -

பதைபதைத் தேஅடிப்பதற்கோர் வழிதெரியவேண்டும். நாம்பெரியம் என்றிறுமாந் துலகினிலே திரிந்து - -

நாளையமன் வருங்கால் மிக் கச்சமுற நிற்பீர், துாம்புடைய கழைமுரலும் கண்ணனென நின்று துரியநிலை காண்கின்ற சிவமெனவே ஒங்கும் ஏம்பலுறு ராமசுரத் குமார் தன்பால் வருவீர்;

இன்பநெறி இதுவென்றே கண்டிடற்கும் ஆமே. I 0.

தூம்பு - துளை. கழை - புல்லாங்குழல், ஏம்பல் - இன்பம்.

ஆமென்பார் சிலகாலை; அன்றென்பார் சிலகால்:

அறிவென்பார் சிலகாலை; அன்பென்பார் சிலகால்; ஒமென்பார்; அதற்குள்ளே உறும்பொருளாம் என்பார்;

ஒருசொல்லும் இல்லாத மோனநிலை என்பார்: தாமென்பார்; தம்மின்றிப் பிறிதென்றே சொல்வார்:

தயையுடனே ஒன்றென்றே சொல்லுதற்கோர் ஞானி ஏமம்சார் ராமசுரத் குமாராகி நின்ருன்: - * - இவன்பாலே அருணையினில் வந்தடைந்தால் உய்வாம். 11

ஏமம் - பாதுகாப்பு.

உய்யுநெறி காட்டுதற்கே நான்மறைகள் உண்டாம்; உலகினிலே பலபெரியோர் அவதரித்தே வந்தார்:

பெய்யுமழை போல அவர் உபதேசம் சொன்னர்:

பிறங்குமவை மலைபோலக் குவிந்திருக்கு மாலோ:

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/20&oldid=535541" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது