பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/21

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


೨r೯r೬ ೬DITಶಿನ I 5

ஐயமின்றித் தெளிவதற்கே அவையிருந்தா லுந்தான்

அறிவதனை அறிவார்கள் மிகஅரியர் அன்ருே? நெய்யிலுறு சுவை உண்டால் தான் தெரியும்; அதுபோல்

நீர்நேரே ராமசுரத் குமார்தன்னை அடைமின். 丑发

பிறங்கும் - விளங்கும்.

அடைகின்ற பொருட்கெல்லாம் குற்றங்கள் உண்டாம்:

அடையாமல் எந்நாளும் நம்பாலே இருந்து மிடைகின்ற பொருளாகும் பரப்பிரமம் தனக்கு -

வேதனையொன் றில்லை, ஒரு குறையுமில்லை என்பார்; சடைநின்ற பெருமானும் திருமாலும் தாய்ைத்

தாங்கு மருள் வடிவெடுத்து ராமசுரத் குமாராய்த் தடையில் பெருந் தயையுடனே நிற்கின்ற சாமி

தாளடைந்தார் ஐய்மெல்லாம் போக்கிடுவார் கண்டீர். 13

மிடைகின்ற - நெருங்கியுள்ள.

போக்கில்லான் வரவில்லான் புணர்ப்பொன்றும் இல்லான் புதுமையிலான் பழமையிலான் காலமெலாம் இல்லான் தாக்கில்லான், தனியில்லான், நிற்பதுவும் இல்லான்:

சார்கின்ற பொருட்கெல்லாம் சார்வாகி நிற்பான்; நேர்க்கெல்லாம் தயையாக நுனிக்கின்ற பார்வை

நுட்பத்தில் கண்டிடலாம் அவனுடைய சீர்த்தி, தேக்குமருள் வடிவமதாம் ராமசுரத் குமார்தன்

திருவடியே சரணமென்ருர் சாந்திநிலை அடைவார். 14 புணர்ப்பு - சேர்தல். தாக்கு - மோதுதல். நுனிக்கின்ற- கூர்த்து தோக்குகின்ற. - -

வாரமையும் பெருந்தனத்து மங்கையர்கள் பாலே

மயலாகித் துயருழந்து வாழ்நாளை விணே

சோர்வுபெற வே இழந்து துக்கிக்கும் மாந்தர்

சுகக்கடலை அடையாமல் நிற்கின்ருர் என்ருல்

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/21&oldid=535542" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது