பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/33

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


அன்பு மாலை 27

என்பெரும் தெய்வ மென்றே

இறைஞ்சிய பெரிய நாதன்

துன்பமில் லாத ராம

சுரத்குமார் திருத்தாள் போற்றி: 要战

இறைஞ்சிய - வணங்கிய.

அடர்கின்ற பாவ மெல்லாம்

அருங்கதிர் முன்ப னிப்போல் இடருற்றுப் போகும் அன்னேன்

இருவிழி தன்முன் குலே: திடர்பட்ட அஞ்ஞா னத்தைச் சீர்பெறும் ஞானத் தாலே தொடர்வுரு மற்செய் ராம . . . -

சுரத்குமார் பாதம் தாழ்மின். 嘎憩

அடர்கின்ற சேர்கின்ற திடர்பட்ட குவிந்து நின்ற.

இல்லையென் பார்கள் சில்லோர்;

இருப்பதென் பார்கள் பல்லோர்; மல்லுறும் மாயை தன்னில்

மயங்கியே நிற்பார் பல்லோர்: சொல்லிலே அடங்கா ஒன்றைத்

துய்ப்பதே வழியென் கின்றன், தொல்லைகள் தீர்க்கும் ராம . சுரத்குமார் திருத்தாள் சேர்மின், 50 மல் உறும் மோதுதல் செய்யும். துய்ப்பது - அதுபவிப்பது.

காலத்தால் இடத்தால் எல்லை

காளுெளுப் பிரமந் தன்னச்

சீலத்தால் ஞானத் தாலே

தெளிவுறக் காண்மின் என்பான்:

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/33&oldid=535554" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது