பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/36

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


30 அன்பு மாலை

நைவுறும் நெஞ்சத் தார்கள் நாயகன்; அருணை மேவும் துய்யவன் ஆகும் ராம

சுரத்குமார் பாதம் போற்றி. 5 * ാuു-കൊഥ. நிறைவு. குற்றம் இன்மை. துய்யவன்-சுத்தன்.

மதிநலம் பெற்ருேர் எல்லாம்

வாழ்வினில் புகழைப் பெற்ருர்: நிதிநலம் பெற்றேர் எல்லாம்

நீள்சுகம் பெற்ரு ரேனும் கதியுறு காலன் வந்தால் - காப்பதற் காறும் உண்டோ? துதிபெறும் ஞானி ராம

சுரத்குமார் தன்னைச் சேர்மின். - 5 &

மதி - புத்தி. கதி - வேகம்,

கடல்எனும் பிறவி தன்னக் கடப்பதற் காறு காளுர், மிடல்பெரி தடைந்தோம் என்பார்;

வேதாந்தம் படித்தோம் என்பார்: அடல்மிக உடையோம் என்பார்:

அறிஞம்யாம் என்பார்: என்னும்? சுடர்வுறு கின்ற ராம

சுரத்குமார் தன்னைச் சார்மின் {ኝ $

மிடல் வலிமை,

ஏலாத செய்கை யெல்லாம்

எண்ணியே செய்வார் பல்லோர்;

மாலாகி நெஞ்சம் மாழ்கி

மதியினை இழந்து நிற்பார்:

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/36&oldid=535557" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது