பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/37

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


அன்பு மாலை

நூலாய்வார், தம்மை ஓரார்:

நுவல் கடற் பிறவி சார்வார்; தோலாத நாவான் ராம

சுரத்குமார் தன்னை அண்மின். மாலாகி - மயங்கி, மாழ்கி - வருந்தி, தோலாத சொன்ன சொல்லில் சோர்வு இல்லாத நாவையுடையான்.

யார் வந்தார், யார்போ னர்கள்

என்றுநாம் கணக்குப் பார்க்கின் நேர்வந்தார் யார்.இ ருந்தார்?

நிலையில்லா தெல்லாம் போனர்; கார்வந்து மலியும் சோலை

அருணையில் கதித்த செல்வன், சோர்வொன்றில் லாத ராம.

சுரத்குமார் தன்னைச் சார் மின்.

கார் - மேகம். கதித்த சிறப்புற்ற.

ஏற்றினில் வருவான்; கையில்

இணைப்புறு சங்கு கொள்வான்; கூற்றினை உதைப்பான்: தீமை

குறையவே நடிப்பான்; இன்னேர் வேற்றுருக் கொண்டு ஞானம்

விளங்கிய அருணே தன்னில் தோற்றிடும் அவனே ராம

சுரத்குமார் என்னக் கொண்மின்.

31

60

நாவான் -

61

62

ஏற்றினில் - ரிஷப வாகனத்தில். இன்னேர் - இத்தகையோர்.

சால்பினைக் காளுர், ஈசன்

தரும் அருள் பேனர், என்றும்

மாலினைக் கொண்டு வீணே

மயக்கத்தில் தோய்ந்தே நிற்பார்:

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/37&oldid=535558" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது