பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/52

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


6

அன்பு மாலை

சொல்வித்தை யன்றுண்மை சொல்கின்றேன் கேண்மின்;

தூய திரு அருணையிலே சென்றங்கே காணும்

பல்வித்தை யுற்றஇந்த ராமசுரத் குமாரைப்

பதம் பணியும்; நெஞ்சகத்தில் சாந்தமடை வீரே.

. I l ;

வித்தம் பொருள்.

இங்கேதான், இருப்பேனே, அங்கேபோ வேனே?

யாவர்.என்ன என்னசொல்வார் எண்றெண்ணி எண்ணிச் சங்கேதம் பலநாடிச் சந்தேகம் கொண்டு

தவிமனத்தில் கவலைகள் மண்டிமிக வாடும் பங்கேறும் உளமுடையீர், இங்கே நீர் வம்மின்,

பல கவலை உம்மிடத்தே பாயாமல் செய்வான்; சங்கேந்தும் திருமால்போல் ராமசுரத் குமாராம்

தவமுனிவன்; ஆதலினல் தாளிணையே சார்மின். ఉ3554 - குறிப்பு. I 12

கனக்கின்ற சிங்கம்போல் தோற்றமது கொள்வான்;

கவின் குழந்தை எனநாளும் பெருஞ்சிரிப்பைச் சிரிப்

மனக்குன்றம் அதிலேறி நிற்கின்ற செல்வன், (பான்;

வாழ்வெல்லாம் நல்வாழ்வாய் வைத் திருக்கும் வள்ளல் எனக்கொன்றென்றில்லாத பெருஞானத் தவத்தோன்

இழிவறியாப் புகழறிவான். யாரேவத் தாலும் - தனக்குன்றம் போலருளை வழங்கிடுவான். அவன்தன்

- தாளடைந்தே எந்நாளும் பயன்பெறுவீர் நீரே. 113

கவலையெல்லாம் போவதற்கு வழிசொலுவேன் கண்டீர் கனத்தபெருங் கவலையெல்லாம் போக்கியின்பம் பெறலாம்

அவலமுறும் சிறுவாழ்வில் உறவால்நட் பாலே

அடைகின்ற துன்பினின்றும் விடுதிபெறல் உண்டாம்;

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/52&oldid=535573" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது