பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/57

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


அன்பு மாலை 51

பணியாதார் ஆலுைம் பணியச்செய் கின்ருன்;

பாம்படக்கும் மந்திரம்போல் நன்மொழியைப் பேசி அணியார்தம் பாலிருக்கும் அவலத்தைத் தீர்ப்பான்: அகங்கார முறுவார்க்கே அடக்கமுறச் செய்வான்; திணிவாரும் நெஞ்சகத்தான்; காமமெனும் பகையைச்

செத்தொழியச் செய்கின்றன்; எந்நாளும் போற்றி மணிவாரும் சிரிப்பினிலே உள்ளத்தைக் கொள்வான்;

வளர்கின்ற ராமசுரத் குமா ரென்னும் யோகி. 125

அணியார் . சமீபத்தில் வருகிறவர்கள். அவலத்தை துன்பத்தை, திணி - திண்மை. மணி வாரும் - முத்தைப் போன்ற.

வேதங்கள் அறைகின்ற பொருளையார் அறிவார்? மேலாகும் சிதானந்த வாழ்வையார் அறிவார்? போதங்கொள் ஞானியர்தம் பாலேநாம் சென்று

புக்கிருந்தால் உபதேசம் செய்வார்கள் என்பார்; யாதெங்கே இருக்குமென யார் அறிவார்? அருணே எழில் நகரில் வந்தக்கால் ராமசுரத் குமாரை நீதமுடன் கண்டக்கால் நெஞ்சவலம் ஒயும்;

நித்தலுமே சாந்தியுள்ளே நிலைபெறுதல் ஆமே. 126

நீதம் - நீதி.

பல கேள்வி கேட்பதற்கா வந்துமுன்னே அமர்வார்;

பாங்குடனே அவன்ஏதோ சொல்வான்; அப் போது கலகமுறும் நெஞ்சகத்தில் சாந்தியினைக் காண்பார்;

கழறுகின்ற பொருள் எல்லாம் விடையாகக் காண்பார்: சில கலைகள் பல கலைகள் எல்லாமே சேர்ந்து -

திருவுருவாய் இருக்கின்ற ஐயனெனச் சொல்வார்: மலருறுநற் கூந்தலார் காமத்தை ஒழித்த . . . மாஞானி ராம சுரத் குமாரென்னும் ஐயன். 127

கழறுகின்ற சொல்கின்ற.

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/57&oldid=535578" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது