பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/58

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


52 அன்பு மாலை

குழந்தைபோல் சிரிக்கின்ருன் வருவார்கள் தமக்குக்

கூறுகின்ற உரையினிலே சாந்தியினை அளிப்பான்; தொழுந்தோறும் ஞானியாய்க் கடவுளாய் நிற்பான்;

துக்கமெலாம் போவதற்கோர் வழியினையும் சொல்வான்; விழுந்தடைந்தார் தமைக்காக்க மிகஅருளைச் செய்வான்; மேலான பொருளெல்லாம். இவன்மொழியில் காண் தழுதழுக்கக் கண்ணிரை விடுகின்ருர் பாலே [Gt irrib; தாயாகி ராமசுரத் குமார்யோகி நிற்பான். # 23

வருவார்க்குப் பாலளித்திங் கன்னையே போல்வான்;

வானமெனும் நிலத்துக்கு மேலான பூமி

தருவான்போல் தந்தையென நிற்கின்ற பெம்மான்; சார்கின்ற ஐயம்ெலாம் தெளிவிக்கும் குரவன்;

மருவாரும் கூந்தலர்தம் காமத்தைப் போக்கி

மாட்சிபெறு ஞானமெனும் நல்லருளை ஈவான்;

தெருவாரும் விளையாடல் மிகமிகவே புரிவான்;

சித்தனிவன் ராமசுரத் குமார்யோகி அம்மா! | 2 &

மேலான گفه - முத்தி. மரு வாசனே.

மனத்தை மிக அடக்குகின்ற சித்துப்போல் உண்டோ?

மாயையில்ை மனமலையும் நிலையெல்லாம் காப்போம்: வனத்த கத்தே சென்ருலும் நெஞ்சடங்கல் இல்லை; மாஞானி முனர்நின்ருல் சாந்திபெறு கின்ருேம்; இனத்த கத்தே ஆசைவைத்தே எப்போதும் இங்கே

இருஞ்செல்வம் ஈட்டிடுவோம் என்றிருப்பார் காளுர்; புனத்தகத்தே தினமேவும் வள்ளியணை நாதன்

பொற்பெனவே ராமசுரத் குமார்தானே நிற்பான். 130 - இனக்கத்தே உறவினர்களிடத்தில். புனம் - தினக்கொல்லை. '.

பொல்லாங்கெல் லாம்போக மனமடங்கி நிற்கப் பொற்புறுநற் சிதானந்த வாழ்வினிலே ஆரும்

தல்லார்கள் யாவர்.அவர் இங்கே வந் துறுவார்:

நாட்டத்தில் சிவஞான யோகியிவன் என்பார்:

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/58&oldid=535579" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது