பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/69

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


அன்பு மாலை 6፪

காலம் எண்ணிக் கவலையிலே

கவிந்து வாழும் மக்களெல்லாம் காலை வணங்கி மனச்சாந்தி

கவினப் பெறுகின் ருர்களால்; சீலம் மிகவும் உடைய பிரான்; - திருப்பேர் ராம சுரத்குமார்; ஏல வந்தே அவனடிக் கீழ்

இறைஞ்சி வாழ்மின் துன்பறுமே. I 6 ፰

ஐந்து பொறியால் மனம்அகலந்தே அகன்ற நிலத்தில் அவாவிரியச் சிந்தும் வாழ்நாள் போகாமே

சிலநா ளேனும் அருள் எண்ணம் வந்து செறிய ராம சுரத் .

குமார் தன் மலர்த்தாள் வணங்கி நின்ருல் பந்தம் அறுமே; பாசவினே -

பாறும்; ஈது திண்ணமரோ. - - 1 64

காயும் கனியும் உண்டுவனம் .

கவின இருந்தே யோகுபயின் றேயும் யோகர் பலரிருந்தார்

என்ருல் அவர்போல் நாமிருப்பது ஆயும் அளவோ? ஆதலினல்

அடியேன் சொல்வேன்: அருணயினில் - மேய ராம சுரத்குமார் -

விளங்கு கின்ருன்; சாருமினே. - 165

புண்ணுய் நெஞ்சம் ஏமாந்து

போகும் மனிதர் பலருண்டே

அண்ணுந் திருப்பார்: அவா அறுக்கா

தனைத்தும் வேண்டும் எனச்சொல்வார்:

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/69&oldid=535590" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது