பக்கம்:அற்புதத் திருவந்தாதி.pdf/107

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


88 அடுக்கல் - மலை. அடுக்கற் பொரும் ஏறு - மலை யொடு பொருது நிற்கும் இயல்புடைய மதயானை, இனி மலே முழையில் வாழும் சிங்க ஏறு எனப் பொருள் கோட லும் பொருந்தும். இடித்தல் - கனேத்து உரப்புதல். உரையினுல் இம்மாலே யந்தாதி வெண்பாக் க ைரன்னுற் காரைக்காற் பேய்சொற்-பரவுவார் ஆராத வன்பினே உண்ண லேச் சென்றேத்துவார் பேராத காதல் பிறந்து. ( 101) இ~ள் : நெஞ்சக் கனிவினுல் காரைக்காற்பேயார் பாடிய இவ்வெண்பா அந்தாதியாகிய சொன்மாலேயி ல்ை சிவபெருமாகிைய இ ைற வ னே ஆராத பேரன்புடன் போற்றிப் பரவும் அடியார்கள் என்றும் நிலே பெயராத பெருங் காதல் தோன்றிப் பெருக அவ் விறைவனே யடைந்து ஏத்தி மகிழும் பேரின் பத்தில் திளேத்தின் புறுவர்-எ-று. வெண்பா அந்தாதி மாலேயாகிய இவ்வுரையினல் பரவுவார், பேராத காதல் பிறந்து அண்ணலேச் சென்று ஏத்துவார் என முடிக்க. பேராத காதல்இறவாத இன்ப அன்பு. திருச்சிற்றம்பலம்