பக்கம்:அற்புதத் திருவந்தாதி.pdf/23

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


அவர்க்கே யெழுபிறப்பும் ஆளாவோம் என்றும் அ:ெ ή ர்க்கே நாம் அன்டாவ தல்லா ற்-பவர்ச் சடைமேற் பாகாப்போழ் சூடு மவர்க்கல்லான் மற்ருெருவர்க் காகாப் போம் எஞ்ஞான்றும் ஆள். (3) இ.ஸ் : என் நெஞ்சத்தவராகிய) அவ்விறை வர்க்கே எழுமை எழு பிறப்பும் ஆட்செய்வோம். தாம் எ க்காலத்தும் அவர்க்கே அன்பு செய்வதோடல் லாமல், கொடிபோல் விரிந்து படர்ந்த சடையின்மேல் (ஒருவரா ற்) பகுக்கப்படாத பிறைத் துண்டத்தைச் சூடிய அவ்வி ைறவர்க்கல்லால் எக்காலத்தும் வேருெரு வர்க்கும் ஆளாகமாட்டோம். எ-று. அவர்க்கே - மேலேத்திருப்பாட்டில் குறித்தவண் ணம் எனது நெஞ்சத்தவராகிய அவ்விறைவர்க்கே. எழுபிறப்பு - எழுவகைப் பிறப்புக்கள், உவர் -கொடி பகா என்றசொல் பாக! என முதல் நீண்டது, பகா . பகுக்கப்படாத, போழ் பிளவு, பிறை த்துண்டம் வாகனப் போழ் சூடும் என்றும் பாடம். வசுகு-அழகு அவர்க் கல்லால் மற்ருெருவர்க்கு ஆள் ஆகாப்போம் என இயைக்க, ஆகாப்போம் - ஆகமாட்டோம். ஆளானுேம் அல்ல லறிய முறையிட்டாற் கேளாத தென்கொலோ கேளாமை -நீளாகஞ் செம்மையா கிைத் திருமிடறு மற்ருென்ரும் எம்மையாட் கொண்ட இறை. {4} இ-ள் ; நீண்டுயர்ந்த தி ரு மே ணி முழுவதும் செந்நிறமுடையோணுகித் திருமிடறு மட்டும் வேருெரு நிறமாகப் பெற்று, எங்களே அ டி ை கொண்ட