பக்கம்:அற்புதத் திருவந்தாதி.pdf/29

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


§ கங்கையான் என்றமையால் உலகிற்கு வேண்டும் நீரினே த் தந்து படைத்தலும், திங்கட்கதிர் முடியான் என்றமையால் எவ்வகைப் பொருள்களையும் தத்தம் கால வெல்லேயில் தேயாது நிலைபெற வைத்துக் காத்த லும், பொங்கொளிசேர் அங்கையான் என்றமையால் அங்ஙனம் தோன்றி நின்ற எவ்வகைப் பொருள்களேயும் அழித்து ஒடுக்குதலும் என இறைவன் செய்யும் முத் தொழில் களும் குறிப்பான் உணர்த்தப்பட்டமை யுனர்க. ஆனால் அது ஒன்றே நினேந்தி ஆந்தேன், துணிந்தொழிந்தேன், உள்ளத்தினுள் அடைத்தேன் என இயைக் க. நினேந்திருத்தல் என்றது கேட்டல் சிந்தித்தலேயும், துணிதல் என்றது தெளிதலையும், உள்ளத்தினுள் அடைத் தல் என்றது நிட்டை கூடல்ே பும் குறிக்கும் என்பர், ஒளியுடைய தீயினே ஒளியென் மூா. அதுவே பிரானுமா ருட்கொள்ளு மாறும் அதுவே யினிதறிந்தோ மானல்-அதுவே பணிக்கணங்கு கண்ணியார் ஒண் ணுதலின் மேலோர் தனிக்கணங்கு வைத்தார் தகவு. (12) இ-ள்: (மேற்கூறியவாறு இறைவனுக்கு ஆட்படு தலாகிய) அவ்வுபாயமே இறைவன் நம் பெருமானுகத் தோன்றி நம்மை ஆண் உருளுதற்குரிய தகுதியை தமக்கு நல்குவதாகும். அவ்வுபாயத்திற்கும் மூல காரணமாவது எதுவென ஆராய்ந்துணர்வோமானுல் குளிர்ச்சியுற்று அசையும் நிலையில் கொன்றை மலரா லாகிய முடிமாலேயை யணிந்தவரும் ஒளிதங்கிய நெற்றியின்மேல் ஒப்பற்றதொரு கண்ணே வைத் தருளியவரும் ஆகிய இறைவர்க்கேயுரிய திருவரு