78
கருமையாகிய நிறப்பண்பு ஒன்றே பற்றி இருளும், கருநிறத்துடன் உலகிற்கு உணவு முதலிய நலங்களை விளைத்தல்பற்றி மாமேகமும், காண்போரது மயக்கத்தைப் போக்கி அருளாகிய நல்லொளியினை வழங்குதல் பற்றி மருள் இல்லாத நீலமணியும் இறைவனது நீல கண்டத்திற்கு உவமையாகக் கூறப்பட்டன.
உயிர்களது மயக்கத்தைப் போக்கவல்ல நீலமணியொன்று உளதாயின் அது இறைவனது திருமிடற் றுக்கு உவமை கூறத் தக்கதென்பார், ‘மருள் இல்மணி நீலம்’ என்றார். இல்—இல்லையாகச் செய்கிற.
ஒளிவிலி வன்மதனை யொன்பொடியா நோக்கித்
தெளிவுள்ள சிந்தையினிற் சேர்வாய்—ஒளிநஞ்சம்
உண்டவா யஃதிருப்ப வுன்னுடைய கண்டமிருள்
கொண்டவா றென்னிதனைக் கூறு.
(89)
இ-ள்: ஒளி பொருந்திய வில்லை யேந்தியவனாகிய மன்மதனை அழலால் வெந்து சாம்பராகும்படி நோக்கி, (காமம், வெகுளி, மயக்கமாகிய மன மாசுகள் நீங்கித்) தெளிவு பெற்ற அடியார்களது திருந்திய சிந்தையிலே எழுந்தருளியுள்ள பெருமானே, வானோர்கள் அஞ்சி ஓடியொளித்தற்குக் காரணமாகிய ஆலகால நஞ்சத்தை உட்கொண்ட நினது திருவாய் நிறமாறாதிருக்க, நின் திருமிடறு மட்டும் இருள் நிறம் பெற்று உருமாறியது என்னையோ? இம்மாறுபாட்டுக்குரிய காரணத்தினை விளங்கக் கூறுவாயாக-எ-று.
நின் திருமிடற்றிலுள்ள கருமை நிறம் நீயுட்கொண்ட நஞ்சின் கொடுமையினால் ஏற்பட்டிருக்குமானால் அந்நஞ்சினை முதன் முதல் கொண்ட நின் வாயும் நிறத்தால் மாறுபட்டிருக்கவேண்டும். நின்
