பக்கம்:அவள்.pdf/161

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


தோடு | 17 அவன் குரலில் தவிப்பு தெரிந்தது. லேசாக ஒரு தேம்பல்கூட வெளிப்பட்டதோ? 'சொல்வதற்கு நாம் யார்? தமக்கென்ன தெரியும்: அவள் விளிக்கும் விதம், சமயம், வழி எல்லாமே அவளு டையது. எதுவுமே நம்முடையதல்ல. நாமே நமக்கல்ல என்பதை உணர்வதுகூட அவள் கருணையால்தான் முடியும். அதுகூட நம்மில் இல்லை.” அபிதா, துரக்கக் கலக்கமாக வெளியே வந்து பெரியவர் மேல் சாய்ந்தாள். 'சேப்புத் தாத்தா!'-குழந்தையின் அதரங்கள் அவர் மார்க்குலையில் முத்தத்தில் ஒற்றின. - கிழவருக்கு உடல் பூரா அதிர்ந்தது. அப்படியே சொகுஸாகச் சரிந்து, அவர் மடியில் படுத்துக் காலை நீட்டி, rணத்தில் உறங்கியும் போய்விட்டாள். நேர்ந்த நேரம், அதைச் சொல்லும் நேரம் இல்லை. அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த அவனுக்கு மேலும் புழுங்கிற்று. 'எனக்கு ஒரே குழப்பமாயிருக்கு. இத் த ைன உரிமையா, என்னவோ பிறந்ததிலிருந்து உங்கள் மடியில் தவழ்ந்து விளையாடின மாதிரி- இது அபிதா தானா? எனக்கு அதிசயமாயிருக்கு. விட்டுச் சொல்றேனே, உங் களைப் பார்த்தால் இப்போ பொறாமையாயிருக்கு.' ‘பூம் ரொய்ஞ்ஞ். மீனம்பாக்கத்திலிருந்து கிளம்பினதோ அல்லது நோக்கி வருகிறதோ-ஆகாய விமான ரீங்காரம் இடத்தை நிறைத்தது. அதன் முன்னணியிலிருந்து குரல் அவனை எட்டிற்று. தணலில் வைத்த கனகன "அவள் தம்மை வாத்யமாக வாசிக்கிறாள். அவள் ஸங்கிதேசுவரி-நம் உடம்பின் கணக்கற்ற நரம்புகள்,

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அவள்.pdf/161&oldid=741504" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது