பக்கம்:அவள்.pdf/202

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


荔8 லா, ச. ராமாமிருதம் so & ۴ میسی سیس & o 3. *t. எனக்குச் சாவு இல்லாததனால், நீ என்மேல் மண்ணைப் போட்டு மூடினாலும், நான் மூச்சுக்குத் தவித்துக்கொண் L. f శస్త్} இருந்துகொண்டுதானிருக்கிறேன். என்னைப் புதைத்துவிட்டு என்னைக் கூப்பிட்டால் நான் வர முடியுமா? ஆனால் இப்பொழுது நீயே உன்னுள் புரண்ட தால், நான் வெளிவந்தேன். என் கைகள் ஒடிந்திருத் கின்றன. இருந்தும் உன்னை அணைக்கத்தான் நீட்டு கிறேன். நீ தானாக இருப்பினும், நான் நானாய்த்தான் இருக்க முடியும். நான் நான்தான். நான் நீயாக முடியாது, நிதான் நானாக முடியும். எனக்கு நா'னிலிருந்து மாறும் இயல்பு இல்லை.

ஜனனி, நீ இதை அறி. இப்பொழுது நீ-என்னி லிருந்து பிரிந்த நீ-மறுபடியும் நானாய்க் கொண்டிருக் கிறாய். அதனால்தான் நான் மறுபடியும் உன்னில் உருவாக முடிகிறது. எங்கும் பரவி நிலையற்று உருவற்றது, உருவற்ற நிலையிலிருந்தே, உருவாய்ப் பிரிய முடியும். அவ்வுருவற்ற நிலையின் சாயையை, அவ்வுருக்கள் தாங்கி யிருப்பினும், அவை அவ்வுருவற்ற நிலையின் பிளவுகள் தாம். ஏனெனில் முழுமையின் துண்டங்கள் அவை. அப்பொழுது, துண்டங்களின் துண்டங்கள் முழுமையின் எவ்வளவு பின்னம்! ஆகையால், ஜனனி, ஜ ன ன ம் எவ்வளவு பின்னம் ஆயினும் துண்டங்கள் இன்னமும துண்ட ம: கி, டொடியாகி, அப்பொடி இன்னமும் பொடிந்து மறுபடியும் உருவற்ற நிலையில்தான் கலந்து விடுகின்றது. ஆகையால் ஜனனி, நீ என்னில் மூழ்கினால், நீயே நானாய்விடுவாய். இதுதான் உன்னின் மீட்சி. இதுதான் உன்னின் மீட்சி...மீட்சி அந்தக் குரல் மறுபடியும் அவளுள் அடங்கியது. குழலின் நாதம்போல்.

இனனி பதினைந்து வருஷங்கள் சிட்சை விதிக்கப் டட்டாள். ஆனால் அவள் ஆஸ்பத்திரிக்கு அனுப்பப்பட வேண்டியவளா, சிட்சைக்கு அனுப்பப்பட வேண்டியவளா

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அவள்.pdf/202&oldid=741549" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது