பக்கம்:அவள்.pdf/394

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


க ம லி கமலாம்பிகே! ஜம்பு குருக்கள் துண்டை உதறிப் போட்டுத் திண்ணைமேல் உட்கார்ந்தார். பேயரைச் சொல்லிச் சொல்லி, அது மூச்சோடேயே கலந்துபோய், மூச்சும் நாமமும் வேறென்று நினைக்கவே மறந்துபோச்சு, அம்மன் சன்னதிக்கு வெளியே சுவரை ஒட்டி ஒரு திண்ணை, அதில்தான் அவர் ஒழிந்த நேரங்களில் உட்காரு வதும், சமயங்களில் இரவு படுப்பதும் வழக்கம். இன்று (பெளர்ணமி மட்டும்) நடு நிசியில், கர்ப்பக்ருஹத்தில் ஒரு சந்துவழி, சந்திரன் அம்மன் முகத்தை வியா பிக்கும்போது அவள் கண்கள் விழித்தெழுவதுபோல மாயங் காட்டு வதற்குக் காத்திருப்பார். அவருக்கு அது கண்கொளாக் காகஷி. கமலாயதாகதி, ஏனோ தெரியவில்லை. மனது அலசிப் பிழிந்து உலாத்தினாப்போல், துல்லியமாய், லேசாய், குளுமை வழிந்து நிறைந்திருந்தது. கைகளைக் கோர்த்து, தலைக்கு வைத்து மல்லாந்து படுத்தார். கண்ணுக்கு நேரே கூரையில் கல் தாமரை? இதவான மோனம் சூழ்ந்தது.

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அவள்.pdf/394&oldid=741761" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது