பக்கம்:அவள்.pdf/92

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


48 லா. ச. ராமாமிருதம் இன்றுவிடியற்காலையில் எ ன் னோ டு யாருமில்லை. ஏற்கெனவே பயந்து கொண்டிருந்தபடி தண்ணிர் இறங்கி யிருந்தது. தாரைகளின் நலுங்கல் தவிர ஜலம் அமைதி. சிரண்டு பாதாமி இலைகள் மிதந்தன. ஒ காணோம். ஆனால், ஒடின சத்தமும் இாரர் ல. அத்தனை சுருக்க ஒடி இருக்கவும் இல்ை ಕ್ರಿ ೬.೬೯್ಲಿ ” னால், கொஞ்ச நாட்களாக என்மீது புகார்கள் கிளம்பியிருக்கின்றன. வீட்டில் பேசாததெல்லாம் எனக்குக் கேட்கிறதாம். அதனால் சண்டை போடுகிறேனாம். தன்னுக்கெதிரே குத்துக்கல்லாய் நிற்பது தெரியவில்லை யாம். ஏதோ கேட்டால் சம்பந்தமில்லாமல் ஏதோ பதில் ר-: சொல்கிறேனாம். வயசாச்சோன்னோ?-சமயம் வந்த போதெல்லாம் இடித்துக் காட்டுகிறார்கள். பாதாமி மரத்தடியில் பாறாங்கல்வின்மீது உட்காரு கிறேன். தலை லேசாய்க் கிர்ர்ர்". உண்மையில் தோன் றிற்றோ? பிம்பம் தோன்றி ஒளிந்துகொண்ட நொடி நேரத்துள் நெஞ்சில் தங்கிவிட்ட அந்த நினைப்பின் ருசி உ உண்டோ கொடுமை தி சாங் ஆஃப் தி சைரன்ஸ். அம்மா, என்னைக் காப்பாற்று. தலையை இரு கை களாலும் பிடித்துக்கொள்கிறேன். -->* த் ¢ வில் 3. அது அவனா? அவளா? அதுவா? என் ஞாபகத்தின் சக்தியை முழு மூச்சில் கூப்பிடுகிறேன். பரட்டை முடியினின்று தப்பின ஒரிரு பிரிகள் என் கன்னத் தில் குறுகுறு?!!? அப்படியானால் அது நிச்சயம் அவள். அவனன்றி வேறாய் வேண்டாம்.

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அவள்.pdf/92&oldid=741981" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது