பக்கம்:அ. மருதகாசி-பாடல்கள்.pdf/283

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்பட்டுள்ளது
281


உம்.... சாவு....சாவு....

சஞ்சலம் தீர்க்கும் மருந்து-அது

சாந்தியும் நிம்மதியும் தரும் விருந்து!

பஞ்சம் பசிப்பிணியால் தவிப்பவர்க்கு-இனி

அஞ்சேல் என அபயம் அளிக்கும்!

நெஞ்சத் துயர் சுமையால் துடிப்பவர்க்கு-அது

நீங்காத அமைதியைக் கொடுக்கும். (சஞ்சலம்)


சாவின் மடியில் தான் கவலையில்லை. செத்தும்

சாகாமல் வாழும் இந்த நிலமையில்லை!

வாழ்வுமில்லை.சாவில் தாழ்வுமில்லை!

நானுமில்லை-அங்கே நீயுமில்லை-! (சஞ்சலம்)


அழுக்கு.......அழுக்கு......

உள்ளே அழுக்கிருக்க

வெளியழுக்கை விலக்க

நினைப்பது ஏன் மட நெஞ்சமே-உற்று

நினைத்துப் பார் நீ இதைக் கொஞ்சமே!

குள்ள நரித்தனக் கள்ளம் கபடங்கள்

உள்ளத்தில் ஒரு கோடியுண்டு-அதை

வெள்ளைத்துணியாலும் வெல்லம் போல்சொல்லாலுக்

மூடி மறைப்பவர்கள் உண்டு-அந்த

மனிதர் அழுக்கை எண்ணிப்பாரு-அதை

அகற்ற நல்லவழி கூறு! -


மருத-17