பக்கம்:ஆரணிய காண்ட ஆய்வு.pdf/37

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


く、 * ? 、パ சுந்தர சண்முகனார் 0 35

சிவபிரகாச அடிகளார், பிரபுலிங்க லீலை என்னும் நூலில், சிவன் கடைந்ததாகச் சொல்லியுள்ளார்.

பின்னர் இந்திரன் சரபங்க முனிவரிடம் விடைபெற்றுச் சென்று விட்டான்.

மகிழ்ச்சிக் கண்ணிர் :

முனிவன் இந்திரன் போய்விட்டதன் காரணத்தை உணர்ந்து,பின் இராமனை வரவேற்றான். இராமன்வணங்க, உணர்ச்சி மேலிட்டால் அழுதான் முனிவன்.

போனவன் அகநிலை புலமையின் உணர்வான் வானவர் தலைவனை வரவெதிர் கொண்டான்

ஆனவன் அடிதொழ அருள்வர அழுதான். தானுடை இடவகை தழுவினன் நுழைவான்” (33)

போனவன் =இந்திரன். வானவர் தலைவன் - திரு மாலாகிய இராமன். ஆனவன் = இராமன். தழுவினன் நுழைவான் = சரபங்க முனிவன்.

போன இந்திரனது அகநிலையாவது: இராமன் வந்திருப்பதால் நாம் இங்கே இருப்பது சரியன்றுஎன்பதாகும். அதைப் புலமையால் உணர்வது என்பது, நுண்ணறிவால்-உய்த்துணர்வால் அறிவது. ஆனவன் அடி தொழ=இராமன் முனிவனின் அடிகளைத் தொழுதான். தான் செல்ல விரும்பும் திருமாலின் இடத்தை விரும்பி நுழைய இருப்பவனாகிய முனிவன், அருள் வர அழுதான் = அன்பு மிக-அருள் பெருக அழுதான்.

முனிவன் அழுதான் என்றால், கட்டாயம் கண்ணிர் வந்திருக்கும். இது மகிழ்ச்சிக் கண்ணிராகும். இதனை வட மொழியில் ஆனந்த பாஷ்யம் என்பர். ஆங்கிலத்தில் Tears of Joy எனலாம். இது இன்னும் உயர்தமிழ் நடையில் உவகைக் கலுழ்ச்சி எனப்படும்.