176
ஆகஸ்ட்
இழுத்துத் தள்ளும். அது திடமான குதிரைதான். ஆனால் மடக் குதிரை. சுமை அதிகமாக இல்லை. சுமார் எண்பது கிலோ மட்டுமே. அதிகமாய் போனால், தொண்ணூறு கிலோ இருக்கும். குதிரை வேர்த்து விறுவிறுக்காதபடி அவன் இரவில்தான் பயணம் செய்வான். பகல் நேரத்தில் அது தின்பதற்கு ஓட்ஸ் தானியம் கொடுப்பான். அதை ஓய்வு பெற விடுவான். இரவில்தான் திரும்பிவருவான். அதனால் அதுக்கு அதிகம் சூடு ஏறாது.
ஆஷ்கென்தான் முதலாவதாகப் பசுக்களைப் பால் கறந்து முடித்தாள். அவள்தான் முதலில் பாலை உள்ளே கொண்டு வந்தாள். அதிலும், மற்றவர்களைவிட அதிகமான பால். அவள் பசுக்களைப் பேணினாள். அவற்றைக் கொஞ்சினாள். கன்றுகள் கட்டும் இடத்தைச் சுத்தம் செய்தாள். அவளுடைய கன்றுக்குட்டித் தொழுவம்தான் மற்ற அனைத்தையும்விட மிகச் சுத்தமாக இருந்தது. கன்றுகள் பெரிதாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் இருந்தன. அவள் கன்றுகளை இடையன் பொறுப்பில் விட்டாள். தன் குடிலைச் சுத்தப்படுத்தினாள். முதலில் சலவை சோப்பினால் கழுவினாள், பிறகு வாசனை சோப்பால் கழுவி விட்டாள். தலை வாரிக்கொண்டாள். ஒரு குட்டையைத் தலையில் சுற்றினாள். சில பெண்கள் தலைமீது குட்டை சுற்றிக் கொள்வதானால் தங்கள் கூந்தலைச் சீப்பால் வாரிவிடமாட்டார்கள். கூந்தலை வாரிக்கொண்டால், தலையில் குட்டை அணியமாட்டார்கள். ஆனால், அவள் அப்படி இருந்தாள்; உள்ளும் புறமும் சுத்தமாக அவள் கூந்தலைச் சீவி முடித்து, தலையில் குட்டை தரித்துக்கொண்டு, தனது தங்கக் கல்யாண மோதிரத்தை விரலில் அணிந்தாள். அப்படிப்பட்ட குடும்பப் பெண்ணாக இருந்தாள் அவள். அவளது எண்ணம் எல்லாம் குடும்பத்தைப் பற்றி மட்டுமே இருக்கும். அப்புறம் அவள் தனது சிறிய தங்கக் கைக் கடியாரத்தைக் கட்டினாள். மிருகங்களின் பண்ணை நிர்வாகியான லெவானைப் பார்க்கப்போனாள். சர்வ சுத்தமும் தூய்மையுமாக, முன் மாதிரி ஆகவும் நாணயமாகவும், உண்மையாகவும் அழகானவளாகவும் அவள் விளங்கினாள்.
அவள் வெகு அடக்கமாக, அமைதியாக, பணிந்து போகிற வளாக, பாதுகாப்பாற்றவளாக இருந்தாள். சரியான ஆர்மேனியப் பெண்ணாய், ஒரு கிராமத்து ஸ்திரீயாகவும் இருந்தாள். அவள் முதலில் பேச முற்படவில்லை. தன்னைவிட மூத்தவர்களுக்கு மரியாதை காட்டினாள். லெவான் பேசுகிற வரை காத்திருந்தாள்.
“என்ன ஆஷ்கென்?”
