பக்கம்:இதிகாசக் கதாவாசகம்-1.pdf/64

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


ஆகத்திரன். இருக்கும் இடத்தை விசாரித்ததிக்க ப் பணிந்து, கான் உவவனஞ் சென்றது கீத் தரிசித்துப் பழம் பிறப்புணர்க் அமுக கசியை ஆதவன்ாயுமுள்ள கிகழ்ச்சிகளைக் கறிக், கன்க்குக் தருமோபதேசம் புளித்து, ஆடித்திரன் வரலாற் శఙ్మతి: தெரிவிக்கும்படி வணங்கிக்கேட்டாள். அதற்கு அம்முனிவன் மகிழ்த்து, சிலகான் கழிக்க உனக்குத் தரு மோபதேசம் செய்வேன்; உயிர் மருந்து போன்றதாகிய இவ்வமுக சாபியைக்கொண்டு பசிப்பிணியை உலகில் ஒழிப் பாயாக என்று கூறிவிட்டு, மணிமேகலை விருப்பப்படி ஆபுக் இானது வாலாற்றைக் கூறத்தொடங்கி, அவன் பித்ததும், அளக்கம், அமுதசுரபி பெற்றதும், மணிபல்லைத்தில் உயிர்த்ேததும், - பின் சாவகாட்டில் பு ண்ணியாாஜனுப் அான் கெய்ன்சிய சாதனத்தையும் விசித்துக்கூன்குச் பின்னர் மணிமேகலை, அறவணவடிகளின் கட்டண் பின்படி, அக்கரத்த ஆதிரையென்னும் கற்புடைப்பெண்டிர் கையால் முதன்முதல் அமுதசாபியில் பிச்சையிடப்பெத்த, அகினின்றும் வளரும் உணவால் பசிக்கோர் பசியைப் போக்கி, காயசண்டிகை யென்னும் வித்தியாகாமங்கையின் சோப்பசியாகிய யானைத்தீயையும் (பல்மகாேய்) நீக்கிப் பின்னும் பல விசேட நிகழ்ச்சிகளைக் காவிரிப்பு:பட்டினத் அவள் நிகழ்த்திவிட்டு, அமுதசாபிக்குரியவனுகிய ஆபுக்கி சனேக்கண்டு புத்தபீடிகையைத் தரிசிக்கச்செய்து غهf زئغ لږې له அவனது பழம்பிறப்பை உணர்க்கி கல்வழிப்படுக்கக் கருதி அள். அதனுல் அவள், அறவனவடிகன், மாதவி, க.கி