பக்கம்:இந்திய இலக்கியச் சிற்பிகள்-பாரதிதாசன்.pdf/31

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


30 பாரதிதாசன் காலப் பெருங்கடலில் நாளும் கரைந்த தோற்றமெலாம் பாலப் பருவமுதல் - எங்கள் பாரதத் தாய் அறிவாள் நாலு திசை முழுதும் - கொள்கை நாற்பதி னாயிரத்தார் ஆலின் கிளையவைகள் - என்னில் ஆக்கும் மரம் இவள்தான் என இந்திய இனத்தின் கிளைகளைத் தாங்கும் அடிமரமாக உருவகப் படுத்தியுள்ளார் பாரதத்தாயை. உச்சி மலையடி உன்னழகு - தன்னில் ஒடுஞ் சிறுத்தை மனத்தெளிவு - கட்டுங் கச்சை யறுத்து வருங்குதிரை - தன் கருத்தினில் வந்து கலப்பவளே - அடி தாவிடுவாய் உள்ளத் தாமரை மேல்வந்து தாக்குது பாருன்றன் காதற்கனல் - எங்கள் ஆவியுடல் பொருள் அத்தனையும் - உன்றன் ஆசை நெருப்பில் துரும்புகளாம் - அடி என்று பாடிச் சுதந்திரக் காதலியோடு தோய்வதில் பேரார்வம் காட்டுகிறார். சுதந்திரம் பெற்றவர் எவ்வெவ ரேனும் அன்னவர் தேவர்க ளாவார் - அஃது அற்றவர் யாவரும் வாடும் புழுக்கள் என்று சுதந்திரம் பெற்ற மக்களின் பெருமையையும், சுதந்திரம் அற்றவர் இழிநிலைமையையும் விளக்குகிறார். பங்கப் படவிவை பிறரிட மடிமைபொ ருந்திக் கெடுவதை விடுதலை செய ஒரு சிங்கத் தினைநிகர் மனவலி அருளுக இதுதேதி!...