பக்கம்:இரத்தினகிரி பாலமுருகன் அந்தாதி.pdf/14

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


மேயநல் வீரம் உறுவாகு வைத்துது விட்டவுனன் சேய திருத்தாள் பணிய அமரர் சிறைவிடுத்தாய் , போய பிழைகள் பொறுத்திடு வான்எனப் போந்துசொல ஆயவன் சற்றும் தணிகிலன் தன்இகல் ஆர்விதியே. (23)

விதியையும் வெல்லலாம் அன்னவன் தாள்.இணை வீழ்ந்திறைஞ்சின் ; சதிசெயும் என்றன் தலைஎழுத் தெல்லாம் தவிர்ந்ததென்று மதிகொள் அருண கிரிநாதன் சொன்ன வகைஎண்ணுமின் ; அதிசயம் அன்றிது நம்தலை மேல்எழுத் தற்றிடுமே. (24)

அற்றவர்க் கீமின் அவர்க்கருள் செய்மின் அடல்மிகுந்த கொற்றவன், ரத்ன கிரிஉறை பாலன் குரைகழலே உற்றன்பி ைேடு தொழுதிடின் எல்லாம் உமக்குவரும் ; பற்றறும் ; வீடும் பெறலாம் ; இது பலர் பார்த்ததன்றே. (25)

பார்த்துப் பணிமின் அடியினை வீழ்ந்து பரவுமின்கள் ; வேர்த்து விறுவிறுத் தன்புக்கண் ணிர்வர, விழைவுடனே ஆர்த்துப் புகழ்மின் அவன்அருள் பெற்ருல் , அதன்பிறகிங் கீர்க்கின்ற பாசம் தனஅண்ட ஒட்டா திதுதொண்டதே. (26)

தொண்டர்கண் டண்டிமொண் டுண்டிருக் கும்சுத்த ஞானம் எனும் தண்டைஅம் புண்டரி கம்தரு வாய் ; ரத்னத் தாழ்கிரியை அண்டிய பால முருகனே, நின்னை அனுதினமும் வண்டலர் பூங்குழ லாள்வள்ளி யோடு வணங்குவனே. (27)

வணங்கித் துதிக்க அறியா மனித ருடன்இணங்கிக் குணம்கெட்ட துட்டனை ஈடேற்று வாய் ; ரத்னக் குன்றினிலே மனம்கமழ் சோலைகள் சூழ விளங்கிய மாமயிலோய், நிணம்கக்கும் தேகம் நிலை இல தென்று ரினேகுவனே. (28)

நினைந்தும், புகழ்ந்தும், நடந்தும், கிடந்தும், நினைஅன்றியே கனைந்து நினைப்பதற் கொன்றில்லை காண் ; ரத்னக் கார்மலையில் முனைந்தவை வேலொடு நிற்கின்ற பால முருக, நினை இனைந்திடும் போது நினைந்திடு வேன் அருள் ஈகுவையே. (29