பக்கம்:இரத்தினகிரி பாலமுருகன் அந்தாதி.pdf/18

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


வேல்உண்டு; துன்பில்லை ; மஞ்ஞைஉண் டின்னல் விளைவதிலை; தாலுண்ட சீர்உண்டு : நாள்தொறும் ஏத்தியே தாழ்ந்திடலாம் ; கோலுண்ட மான்போல் துயர்கொண்டு நெஞ்சே, குலையுறல்நீ; சேலுண்ட கண்வள்ளி நாதன் உளன், ரத்னச் செங்குன்றிலே. (54)

குன்றம் எலாம்திருக் கோயில்கொள் வேலன் குழாம்துதிக்க நன்றுயர்ந் தேரத்ன நற்கிரிப் பால நலவடிவில் ஒன்றினன் பால முருகன் அடிமைக் குயர்வளித்தான் ; கன்றென நின்றவன் தாள்பணிந் தேத்திற் கதிதருமே. (55)

கதிஅறி யாத குருடனைப் போலவே, கண்பெறினும் துதிஅறி யாமல் இரத்ன கிரிக்குகன் சோதிஉரு வதைவணங் காமல் இருந்திடின் வாழ்க்கை அடைந்தபயன் எதுவும் இலதாகி வீணுய் விடும்என்ப தெண்ணுநெஞ்சே (56)

சேயாம் முருகன் நமைக்காக்க என்றுதன் சிந்தைகொண்டு தேயாப் புகழுடன் ரத்ன கிரியில் திகழுகின்ருன் , நீயோ எவர்எவ ரோதுணை என்று நினைவுறுவாய் , ஆயாத நெஞ்சமே, நில்லாத திவ்வுட லாம்என்பதே. (57)

பத்துத் தலையைப் படைத்த இராவணன், பாற்கடலில் நத்தித் துயின்றவன் அம்பால் இறந்தனன் ; நானிலத்தில் அத்தகை வல்லவன் பொன்றிய தை அறிந் தாலும்இன்னும் புத்திவந் தேரத்ன வெற்போற் ருெழாவிடின் பொற்பெதுவே ? (58)

எதுநிலை ? எது நிலையாதனவென்றறி வெய்திநின்ருல் கதுமென ரத்ன கிரியினிற் பாலனைக் கண்டுதொழு திதுகடன் எனநிற்றல் நற்பயன் ; காணுக, என்றன்நெஞ்சே, எதுவரி னும் வாட்டம் இல்லா திருக்க இயலும் அன்றே. (59)

அன்றே உனக்கியான் ஆளாகி விட்டேன் , அரியகுணக் குன்றே, இரத்தின மாமலை நின்ற குமர, குகா, இன்றெனக் கேதும் பயம்இலை காண் , காலன் எய்துகினும் உன்றனைப் போற்றியே ஒடவைப் பேன் , அஃதுணதருளே. (60)

அருளைப் பெறுவ தரிதரி தென்பர் அவர்பலரே : தெருள்உடை யோரோ மிகள்ளி தென்பர் திறம்அறியேன் ; மருள்உடை யேன் ; ரத்ன வெற்பினில் வாழும் மயிலவனே, குருளைபோல் என்னைநீ ஆண்டுகொண் டால்என்ன குற்றம் உண்டே? (61)

15