பக்கம்:ஐங்குறு நூறு-மூலமும், உரையும்.pdf/191

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


170 ஐங்குறுநூறு மூலமும் (முதலாவது விராலின் இருப்பை என்ற பாடம் ஏனேச் செய்யுட் களிற் காணப்படவில்லை. அது 'விசாலிமலை யெனவரும் வழக்குப்பற்றி, விசாலின் எனக் .ெ க | ண் ட பாடம் போலும். 59. கேட்டிசின் வாழியோ மகிழ்த வாற்றுற மை/ னெஞ்சிற் கெவ்வந் திர நினக்குமருந் தாகிய யானினி இவட்குமருந் தன்மை கோமென் கெஞ்சே. தலைமகள் ஆற்ருளாம்வண்ணம் மனே க் கண் வரவு சுருங்கிய தலைமகற்குப் புறத்தோழுக்க முளதாகியவழி ஆற்ரு ளாகிய தோழி சோல்லியது. பு. ாை :-மகிழ்க, கேட்பாயாக. மயங்கிய கெஞ்சின் கண் எழுங்க வருக்கம் திச, பண்டு, நீ ஆற்றுமாறு மருத் தாய்ப் பயன்பட்ட யான், இப்பொழுது, இவளது ஆற்ருமை திர்க்கமாட்டாமையின், அவ்வாறு பயன்படுமாறு இல்லேன்; அதனுல் இவளே ஆற்றுவிப்பது குறித்து என் கெஞ்சம் வருந்தாகிற்கின்றது எ. று. கேட்டிசின், சின், முன்னிலையசை ஆற்றுற என்ப தன மருந்தாகிய என்பதனுேடு கூட்டுக. மையல், கருதி யது எய்தப் பெருமையால் உளதாகும் திகைப்பு ; அஃதா வது களவின்கண் இடையீடுகளாலும், கற்பின்கட் பிரிவு களாலும் தலைக்கூடப் பெருமையால் கலைமக்கட்கு கிகழும் மையல். எவ்வம், வருத்தம். மையல் செஞ்சிற் கெவ்வக் திர " என்பதனை ' இவட்கு மருந்தன்மை' என்பதனுேடும் இயைக்க மருந்தன்மை யென்புழி எதுப்பொருட்டாய இன்னுருபு தொக்கது. கோவு மென்பது சற்றுமிசை யுக ாம் மெய்யொடுங் கெட்டுகோமென நின்றது. -