32
ஒய்யாரி
‘சதாரம் கதை தெரியாதா என்ன! அது தான் நாடறிந்த நாடகமாக்சே. போன வருஷம் நம்ம சங்கரன் பிள்ளை டிராமா ஸெட் கூட புதுப்பேட்டை மைதானத்திலே...’ என ஆரம்பித்த அளப்பருக்குத் தடையுத்திரவு போட்டார் முதல்வர்.
‘ஆமா, அது தான். அதிலே வாறாளே நித்ய கல்யாணி—சதாரம் கூட ஆண் வேஷம் போட்டுப் போயி கல்யாணம் செய்கிறாளே...’
அளப்பர் பழிதீர்த்துக் கொள்ளப் பதறிப் பாய்ந்தார், ‘சரிதானய்யா, விஷயத்தைச் சொல்லுமேன். ஏன் வீணெழவு எடுக்கிறீரு’ என்று.
முதல்வர் அவரை முறைத்துப் பார்த்துவிட்டுச் சொன்னார்: ‘நித்திய கல்யாணி தினமொரு திருமணம் செய்து கொண்டாள். ஆனல் அன்றையப் புருஷன் அன்றிரவு படுக்கையறையிலேயே மர்கயா தான். ஏதோ சாபத்தின் பலனாக ஒரு பாம்பு வந்து...’
பொறுமையாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அரை வெட்டு அறிஞர் ஆத்திரமாகச் சொல் அனல் கக்கினார்: ‘சுத்த ஹம்பக்! அது மாதிரிக் கதை உலக இலக்கியத்திலே எவ்வளவோ இருக்கு. வளம் நிறைந்த நீல் நதி பாயும் எகிப்திய நாட்டிலே காம அரசு புரிந்த எழிலி கிளியோபாட்ரா செய்தது என்ன? ரஷ்ய நாட்டிலே வெறியாட்சி செய்த ராணி காதரின்—காதரின் தானா அவ பேரு? ஆமா, காதிரினாகத் தானிருக்கனும்...’
அவர் தலையைச் சொரிந்த சமயத்தில் மூலைக்கு ஒருவராகக் கூச்சல் கிளப்பினார்கள். ‘சரிதான்யா, பிரமாதமாப் போட்டுக்கிட்டு!’ ‘நிறுத்தும் உம் அதனப் பிரசங்கத்தை!’ ‘அளக்காதே தம்பி! ஓய், நீர் சொல்ல வந்ததைச் சொல்லுமே!’ வம்பர் மகாசபை ரகளையில் முடியுமோ என்ற நினைவை எழுப்பியது. ஆனால் முதல்வர் கூச்சலிட்டு விஷயத்தை விளக்கத் தொடங்கியதும் அமைதி நிலவியது.
