42
ஒய்யாரி
‘பின்,பிசாசோ!’ என்று சிரித்தான் அவன். ‘பெண்ணில்லையென்றால்? ஒரு வேளை...... அப்படியு மிருக்குமோ! பெண்ணுமில்லாத ஆணுமில்லாத பிறவியாக!’" என்று எண்ணக் காற்றாடி விட்டது சிந்தனை.
‘இந்த உலகத்திலே யோக்கியமாக எவன் வாழமுடிகிறது? நல்லவனுக்குக் காலமில்லை என்று பலரும் சொல்கிறார்கள். இல்லையா? அவ்வேளையில், நல்லவனாய் வாழவும் முடிவதில்லை அவர்களால், ஏன்? துணிச்சல் இல்லை. தலைமுறை தலைமுறையாக ரத்தத்தில் ஊறி, இன்னும் போதிக்கப்பட்டு வருகிற தர்மம், நியாயம்,கடவுள், மனச்சாட்சி எல்லாம் அவர்களை உருப்பட விடாமல் செய்கின்றன. அவர்களை இவை வாழவும் விடுவதில்லை. தாழவும் விடுவதில்லை. அதனாலே வாழ்வில் பெரும்பகுதியானவர்கள் இரண்டுங் கெட்டான்களாகத் திண்டாடுகிறார்கள். ஆனால், எதற்கும் துணிந்துவிடுகிற அயோக்கியர்கள்— அவர்களிடம் பணம் இருக்கிறது என்கிற ஒரே காரணத்தினால்... அதுவும் அவர்கள் கொள்ளையடித்தும், சுரண்டல்கள் பிளாக்மார்க்கட் தனங்கள் செய்தும் சேர்த்த பணமாக இருக்கலாம். அல்லது அப்பன், பாட்டன், தாலியறுத்தவள் எவளாவது, அல்லது பெண்டாட்டியாக வருகிறவர்கள் சேர்த்துக் கொடுத்ததாகவும் இருக்கலாம்; இப்படி எந்த வழியிலாவது கிடைத்த பணத்தைக் கொண்டு செய்கிற அநியாயங்களுக்குக் கணக்கு உண்டா? இந்த வீணர்கள் செய்கிற அயோக்கியத்தனங்களும் லீலைகளும் எத்தனையோ பேருக்கு ஆசைகாட்டி அவர்களையும் ஏமாற்றுக்காரர்களாகும்படியும், பம்மாத்துப் பண்ணி தன்னை விட அப்பாவிகளாக யிருப்பவர்களை வஞ்சித்து வாழும்படியும் தூண்டுகின்றன. நல்லவர்கள், உழைப்பாளிகள், திறமைசாலிகள், வாழ்வின் அடிப்படைத் தேவைகளைக் கூடப் பெற முடிவதில்லை. அன்றாட உணவுக்கும் நல்ல உடைக்கும் கூட லாட்டரி போட வேண்டிய நிலைமை தானிருக்கிறது. எத்தர்களும் சுய நலமிகளும் சுரண்டல் வாதிகளும் தங்கள் இன்ப ராஜ்யத்தை நிரந்தரமாக ஸ்தாபிக்க ஆதி-
