பக்கம்:கண்ணன் கருணை.pdf/14

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


13 அயனப் போல் மகனிருப்பது தேகதர்மம் அறிவால் உணர்வால் ஒத்திருப்பது மைேதர்மம் _ாவும் பிணியும் வழிமுறையில் தொடரும் ரிந்துவழி வந்ததடி இந்த வினை என்று முந்தை தானியர் மொழிந்ததும் உண்டு அருளில் மகன் உருவான கதையை பாயும் மகனுக்குச் சொல்லத் தகுமோ அபர் இவனென்று அன்னேயே சொல்வாள் ப_, நில்ை தந்தையை மகன் அறிகின்ருன் நியில்ை ിഞ്ഞുഖ?് உணர்வ தே அறிவு முஸ்ல என்பவன் தன்னையே இல்லை என்கிருன் ா திாம் புரியாத நாத் தீக வாதம் அது அ பிய முடியாததை இல்லை என்பார் அ |க்கு எட்டாததை பொய்யே என்பார். _ானத்துக்கு மேலாக மெய்ஞானம் ஏதென்பார் _தே காட்சி, கொண்டதே கோலம் அங்கம் என்பது பழக்கத்தின் பழமை 1 கையை வெல்லும் ஆற்றலே வாழ்க்கை அரியிலும் பெரியதில்லை ஆய்ந்துபார் என்பார் _ளிலும் பெரிது உணர்வென்பதை உணரார் மாரி. அறிவுக்கு ஒர்எல்லையுண்டு பலக்கு அப்பால் இயங்கும் ஓர் இயக்கம் அரிய முடியாதாயினும் உணரமுடியும் _ாாது வாது புரிவார் அறியாமை _ாப் பகைத்து நரகத்துக்கு நடப்பார். வியலில் வல்லவிஜயனே கேளாய் அறிவு கொண்டு ஆய்வது விஞ்ஞானம் புல வம் புத்தியும் அதற்கான கருவிகள் ாரு புலறுக்கு ஒரு திறனே புலப்படாதன மிகப்பல டிம் புலப்படுத்துகின்றேன் கேளாய் !