பக்கம்:கவிஞரைச் சந்தித்தேன்.pdf/14

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


அண்ணுமலே மாணவர் ஒருவருக்கு மட்டிலும் இக் கூற்றில் உடன் பாடு இல்லேயாம்.

சரி. பாட்டுக்கு வாருங்கள்:

அந்தச் சின்னஞ்சிறு பெண்ணே முத்துக்கும் மலருக்கும் சிட்டுக்கும் ஒப்பிட்டு, செம்மாதுளைச் சிரிப்பென்றும், மா வடு க் க ண் .ெண ன்றும், மைனுவின் மொழியென்றும், பொன் உடலென்றும் அங்கம் பிரித்துப் பாடி, அது கழிந்ததும் " தாழங் குடையல்லவோ!...வண்டாடும் செண்டல்லவோ!...” என்றெல்லாம் வழக்கம் போல வினு விடுத்து முடித்துப் பெருமூச்சுவிட முயல்கிருர். -

இப்பொழுதுதான், என் பெருமூச்சு சூடு பிடிக்கத் தொடங்குகிறது. -

கவிஞரின் மேற்சொன்ன உவமைகள் என் வரைக்கும் புதுமையானவையல்ல. அப்படி யென்றல், நான் படித்துப் படித்து அனுபவித்த இடங்கள் யாவை? ஒன்று: 'கடவுள் தந்த பொருளல்லவோ?’ ۰ - ۰ " . به ، ،

உள்ளத்தை ஆலயமாக வைத்துப் பாடி யிருக்கிருர் திருமூலர். உள் ள மெனும் அக் கோயிலில் உறையும் கண் கண்ட தெய்வமாக மனித மனம் ஒளிவிடுகிறது. இவ்வுண்மையே நியதியாகும் பொழுது, தன் போக்கிலேயே மனித மனம் குழந்தை வடிவு கொள்ளத் தலைப்படுகிறது.

15