பக்கம்:கவிஞரைச் சந்தித்தேன்.pdf/48

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


வேண்டித் தழுவிச் சென்றேன்; தாண்டி நடந்து விட்டான்

அகம் புகுந்தான் சேயோ-அவனே எட்டி அணைக்க வழிசொல்வாயே! சகம் புெறும் அவன் அன்று தந்த துடுக்கு சக்கரவர்கம் போல் வந்தான்: (முத்தம் கொத்திப் போக மறந்தான்!...”

விழிக்கு, மறைந்தான் தலைவன்: என்றலும் விழி வழி மன்ம் புகுந்தான். உள்ளங்கவர் கள்வன் அவன் என்பது அவள் கருத்து-அடியார்க்கு ஆண்டவன் உள்ளங்கவர் கள்வனுக இருக்குமாப் போல மனிதமனத்தின் பால் இயல்பு.’ இவ்வாறு * கள வில் தொடங்கி, களவில் தடுமாறுகிறது! உணர்ச்சி பூர்வமான மன உணர்வுகளே நெருடி மீட்டி விடுகின்ற இம்மாதிரி அகப்பாக்களே 'ப் பாடியிருக்கின்ற நல்ல கவிஞர்களே நான் இப்

பொழுது சந்திக்கப் போகிறேன். -

உலகினுக்குக் கண் ஆகிருள் பெண் என்றல், அந்தப் பெண்ணுக்குக் கண் ஆகிறது நாணம். நாணம்தான் பெண்மைக்கு எழிற்கவசம்; அதுவே அவளுக்கு நிறைகாக்கும் காப்பாகவும் அமைகிறது. பெண் நாணவேண்டும். அதில்தான் காதலின் தற்காப்பு உண்ர்ச்சி குமிழ் பறிக்கிறது. நாணத்தில் நகை பிறக்கிறது. சிரிப்பையும் நாணத்தையும், எடைபோட்டு, பெண் ண எடை போட்டுவிடக் கூடும்

49