V
இந்த ‘இலக்கியச் சிந்தனை’ அமைப்பை நெறிபிறழாமல் பண்பு குறையாமல், தன்மை சிதையாமல் தொடர்ந்து நடத்தி வருகிற பாரதி, லட்சுமணன் என்ற மாண்புமிகு அசலான மனிதர்களை எத்தனை போற்றினாலும் தகும்.
அதே ‘இலக்கியச் சிந்தனை’ அமைப்பு, மாதந்தோறும் தேர்வு செய்யப்பட்டு ஐம்பது ரூபாய் பரிசு வழங்கப்பட்ட பனிரெண்டு சிறுகதைகளையும் ஒரு பிரபல எழுத்தாளரிடம் ஒப்படைத்து, வாசிக்க வைத்து, ஒன்றைத் தேர்வு செய்து, அந்தச் சிறுகதையை அந்த ஆண்டின் சிறந்த சிறுகதையாக அறிவித்து அதற்கொரு பரிசு தருவார்கள்.
ஆனந்தவிகடனில் ‘சற்றே பெரிய சிறுகதை’ என்ற தனித்துவ அடையாளத்துடன் பிரசுரம் பெற்ற ‘ரோஷாக்னி’ என்ற எனது சிறுகதை, ‘ஆண்டின் சிறந்த கதை’ என்ற பரிசையும் பெற்றது.
பரிசளிப்பு விழா சென்னையில் நடைபெறும். கண்ணியமான விழா. மரபார்ந்த கலை இலக்கியச் செல்வங்களைப் போற்றிப் பாதுகாத்துக் கௌரவிக்கிற மரியாதைக்குரிய விழா.
பரிசை நேரில் பெற்றுக் கொள்ளும்படி அந்த விழா என்னை அழைத்திருந்தது.
கதர்ச்சட்டை, பாலியஸ்டர்வேட்டி, எண்ணெய்க் கசிவான முகம், கலைந்த தலைமுடி, உச்சி முடியில் ஒரு கற்றை, சிலுப்பிக்கொண்டு நிற்கும். தென் மாவட்டக் கிராமத்துப் பாமரனுக்குரிய அசட்டுத்தனம் அப்பியிருக்கிற முகம்.
