பக்கம்:காட்டு வழிதனிலே.pdf/58

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


$6 காட்டு வழிதனிலே அழகையும் உன்னி உன்னிப் பார்க்க அவை பெருகுவது புலஞகும். தங்கா சிறிய கவிதை தானே, அதை எழுதுவது எளிதாகத் தானிருக்கும் என்ற எண்ணம் நமக் குண்டாகலாம். பொருட்செறிவில்லாமல், உயிர்த் துடிப்பில்லாமல் எழுதுவதஞல் எளிதுதான். ஆனால், உயர்ந்த கவிதையாக மதிக்கப்படும் தங்கா புனைவது உயர்ந்த வைரத்தைச் சான தீட்டி எடுப்பது போலக் கடினமானது. நிப்பான் கவி ஒருவன் கூறுகிருன் : "ஒரு கவி எழுதுவது புத்த மகானின் சிலே வார்த் தெடுப்பது போல அவ்வளவு அருமை வாய்ந்தது.” வேருெரு தங்காவின் சொற் செட்டையும், பொருட் செறிவையும், கவிதைப் பெருக்கையும் நோக்குவோம். ஏரிதனில் பொங்கும் எழில் நனி பெருகும் பங்கயமே ! உனைப் போன்ற உயிரழகுக் கன்னிகளைக் காணுங்கால்-நானுே நெஞ்சம் புழுங்குகின்றேன். இதைப் பாடியவள் ஒரு பெண்மணி. ஐந்தாம் நூற்ருண்டிலே வாழ்ந்த யூர்யகு எனும் இளஞ் சக்கர வர்த்தி ஒரு சமயம் நாட்டு வளம் காணச் சென் றிருந்தான். அவன் மிவா நதியை அணுகிய போது அதில் துணி துவைத்துக் கொண்டிருந்த ஒரு பேரழகு கன்னியைக் கண்டான்; காதவித்தான். அதனல் அவளை யார் என்று வினவினன். கன்னியும், ஐயனே, நான் அருகிலுள்ள ஊரில் வசிப்பவள் என் பெயர்