பக்கம்:காற்றில் வந்த கவிதை.pdf/102

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


ராட்டைப் பாட்டு 101 பெரியசட்டியில் ஊற்றிக்கிட்டுப் பெரியதாளம் போட்டாளாம் சாற்றையெல்லாம் கண்டாளாம் அகப்பையைத்தான் எடுத்தாளாம் இன்னும் கணவன் வரவில்லை. அவளுக்கு அவசரம். நாக்கிலே நீர் ஊறுகிறது. அதனல் வீட்டுக் கதவைத் தாள் போட்டுவிட்டுத் தின்ன ஆரம்பித்தாள். மீன் வெந்து விட்டதா என்று பார்ப்பதற்காகக் காரணம் கற்பித்துக் கொண்டு ஒரு கண்டம் தின்ருள். பக்குவம் சரியா இல்லையா என்று ஒரு கண்டம். உப்பிருக்கிறதா என்று பார்க்க ஒன்று. இப்படியாக மீன் எல்லாவற்றையும் அவளே தின்று விடு கிருள். பிறகு பக்கத்து வீட்டுப் பெண்களோடு வம்பளக்கப் போகிருள். வெந்ததான்னு ஒருகண்டம் வேகலையென்று ஒருகண்டம் ஆச்சுதான்னு ஒருகண்டம் ஆகலையென்று ஒருகண்டம் உப்புப்பார்க்க ஒருகண்டம் உரப்புப்பார்க்க ஒருகண்டம் எல்லாக்கண்டமும் தின்ருளாம் எதிர்வீட்டுக்குப் போனளாம் பக்கத்துவீடு போனளாம் பழமைபேசப் போளுளாம் இந்தச் சமயத்திலே கணவன் வீட்டுக்கு வருகிருன். வந்தவன் சாற்றுச் சட்டியைப் பார்க்கிருன். மீனே அதில் இல்லை. அவனுக்குக் கோபம் வந்துவிடுகிறது. புெண்டாட்டி