பக்கம்:கோயில்களை மூடுங்கள்.pdf/27

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை
25

器 செய்கிருன், ஆடம்பர நகைகளும் பட்டு பீதாம்பரங் களும் அணிவிக்கிருன், கடவுளர்கள் தாசி வீட்டுக்குப் போவதாகவும், திரும்பி வந்ததும் அம்பிகை கோபித்துக் கொண்டு கதவடைப்பதாகவும், அவர் கெஞ்சுவதாகவும் திரு விழா நடைபெறுகிறது. வருவுக் தோறும் திருக்கல் யானம்! திருவிழாக்கள் இவை எல்லாம் பக்தியின் விளைவா? கேலிக் கூத்த எள்ளி கையாடப்பட வேண்டிய பித்தலாட்டமா? சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்த விளையாட்டு எவ்வளவு தாம் வளர் கிறது என்பது கோயிலில் நடைபெறும் தி ன ச ரி நிகழ்ச்சிகளைக் கவனித்தால் வி ள ங் கு ம். வேளே தோறும் பூஜை நடத்துவது போல. சாமிக்கு இர வில் காம பூஜையும் தேவை போலும்! அதற்காக பள்ளியறை-சம்பிரதாயமான அலங்கா, ஆகா சாதி களுடன்-கொலு கிர்மாணிக்கப்படுகிறது. சாமியை யும் அம்மனேயும் படுக்கப் போட்டு, கதவை இழுத் தப் பூட்டிவிடுவதுடன் அர்த்தஜாம பூஜை முடிவடை கிறது. இது தான் பக்தியா ? வைஷ்ணவ ஆலயங்களில் ஓர் சம்பிரதாயம் உண்டென அறிகிறேன். இரவில் பள்ளியறையில் படுத்த கடவுள் தம்பதிகள் திருப்பள்ளி எழுந்ததும் பூஜை நடைபெறும் அப்போது. பெருமாளுக்குப் பின் புறம் ஒருவகை பிரசாதம் வைத்து பூஜைமுடித ததும் வினியோகிக்கப்படும். இதற்குப் பொருள் 'திருக்குண்டிப் பிரசாதம் என்று வைஷ்ணவ அன் பர் ஒருவர் விளக்கினர். சல்லித்தனமான இந்தக் கற்பனை தினசரி சம்பிர தாயமாக உலவும் இடங்களிலே தெய்வீக கினைவு