பக்கம்:தம்ம பதம்.pdf/57

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


இயல் பதினேழு

கோபம்

2

2

0.

2

2

2

o:23.

கோபத்தை விடு, செருக்கைக் கைவிடு, உலகப் பற்றுக்கள் அனைத்தையும் ஒழி. நாம-உருவங் களில் தொடர்பற்றவனுக்கு, எதையும் எனது' என்று கொள்ளாதவனுக்குத் துக்கங்கள் ஏற்படுவ தில்லை. - (1)

வழிதவறிச் செல்லும் இரதம் போலப் பொங்கி வரும் கோபத்தை அடக்கியாள்பவனையே நான் சரியான சாரதி என்று சொல்வேன்; மற்றையோர் கடிவாளக் கயிற்றைக் (கையில்) வைத்திருப்பவர் களே . (2)

வெகுளியை விநயத்தால் வெல்லவேண்டும்: தீமையை நன்மையால் வெல்லவேண்டும்; கருமியை ஈகையால் வெல்லவேண்டும்; பொய்யனை மெய்யால் வெல்லவேண்டும். (3)

சத்தியமே பேசு, வெகுளிக்குப் பணியவேண்டாம், யாசிப்பவர்க்கு இயன்றதைக் கொடு-இந்தமூன்று வழிகளாலும் ஒருவன் தேவர்களுடைய சந்நிதியை நிச்சயம் அடையலாம். (4)

முனிவர்கள் அஹிம்சையோடு இருப்பவர்கள், எப்போதும் உடலைக் கட்டுக்குள் வைத்திருப்ப வர்கள். அவர்கள் நிலையான இடத்தை அடைவார்கள்; அடைந்த பின்பு அவர்கள் வருந்து வதில்லை. (5)

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:தம்ம_பதம்.pdf/57&oldid=568670" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது