பக்கம்:புற்று-லா. ச. ராமாமிர்தம்.pdf/61

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


48 உத்தராயணம் மாடியில் உடம்பை கீட்டுகிறேன். ஆ! இஸ் திஸ் பியூட்டிபுல்! தோள்மேல் சுதந்திரமாய்ப் போட்ட கைப்போல், தண்டவாளம், எட்ட, தொடுவானை அனைத்து ஒடு கிறது. - திடீரென வானத்தில் பூக்கள் மண்டிக் கிடக்கின்றன. மொட்டுக்கள், மலர்கள், பிய்ந்த இதழ்கள், மூச்சுவிடும் விண்மீன்கள், சின்னதும் பெரிதுமாய்ச் சீனாக்கற்கண்டு கட்டிகள், வைரச்சிதறல்கள், உறைந்துபோன கண்ணிர்த் துளிகள்-இதய உதிரிகள் - இவற்றிலிருந்து இழுத்த ஜிகினாச்சரடுகளில் ஏதேதோ நினைவுகள், தோற்றங்கள் சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாமல் கோவிலில் விதவிதமான காய் கறிகளைக் கட்டித் தொங்கவிட்டு ஒரு உற்சவமாமே! அது மாதிரி- - -என் பையல் பருவத்தில், நான் வளர்த்த ஒரு குச்சுகாயின் சடைமறைத்த முகம்; -இளம் வயதில் மரித்த என் தம்பி; -fதி கெளளையின் ஒரு சொகுஸ வளைவு: -ஹரிணி கொடியாயிருந்த நாளில் அவள் கூந்தலி லிருந்து பிய்த்தெறிந்த தாழம்பூ மடல், -இரவுவேளை கடலோரம் அலைகள் மோதி மீள்கை யில் விட்டுச் செல்லும் துறைத் துளிகள். பொரியும் முத்துக் கொதிகள்: -டெலிபோன் மணியோசை; -தச்சன் இழைப்புளியிலிருந்து கூடம்பூரா சிதறும் மரச் சுருள்கள்;