பக்கம்:முருகவேள் பன்னிரு திருமுறை-1.pdf/407

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை

பழநி1 திருப்புகழ் உரை 391 சிவந்த கதிரொளி வீசும் வேலாயுதத்தைச் செலுத்திய சிவ சரவணபவனே! திருவிளையாடல்கள் புரிபவனே! கூட்டமான நகஷத்திரங்களுக்கு நாயகனான சந்திரனையும் கொன்றைமலரையும், அணிந்த சடையை உட்ைய சிவனும், கங்கையும், அழகிய - பழைய நிர்மலியாம் பார்வதியும் அளித்தருளிய (பெற்ற) மழலை :: உடைய குழந்தையே! பழநி மலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமாள்ே! 169 நற்கதியை அடையமுடியாத வண்ணம் தடுக்கின்ற (பொ து) மகளிரின் புதிய ரத்னாபரணங்கள் அணிந்துள்ள கனத்த கொங்கை மலைமேல் மிகுதியாக வைத்த ம்ய்க்க அறிவர்ல் உண்டான - ". *. கவலைகொண்ட மனத்தை(நான்) உடையவனாயிருந்த போதிலும், உனது பேர்பெற்ற தங்க நிதி போன்ற திருமேனியையும், முகங்கள் ஆறினையும்அதிக பலங்கொண்ட வைரமணி போலத் திண்ணிதான திருப்புயங்களையும், கூரிய ՓԱՌԱՄ #2 (oN_LI §ಘj பாம்பைப் င္ဆို႔ေရြ႕ துள்ள கலாப மயிலையும், உலகு ஏழும் - அதிரும்படியாகக் கூச்சலிடும் கோழியையும்.அடியார்கள் போற்றி நல்வாழ்வைப் பெறும் (என்றும்) புதிய தாமரை மலரன்ன திருவடியையும் மற்க்கமாட்டேன்; சூரிய சம்பந்தமுள்ளவனாய், ரஜோ குணம் கொண்டவனாய் (அண்ணன் வாலியுடன்) எதிர்த்துத் தோற் று நின்ற கொடிய போர்க்களத்தில் சுத்த வீரம் வாய்ந்த குணத்தினனான - தம்பியாகிய சுக்கிரீவனுக்குப் பெரிய அரசாட்சியைப் பெற்று வாழுமாறு அன்புடன் உதவிபுரிந்த ராகவன் (பூனி ராம பிரானின்) மருமகனே!