பக்கம்:முருகவேள் பன்னிரு திருமுறை-2.pdf/453

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இப்பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை

448 முருகவேள் திருமுறை 17ஆம் திருமுறை கொல்லும் லீலைக் காரிகள் யாரையும் வெல்லு மோகக் காரிகள் ஆதுசொல் கொவ்வை வாய்நிட் டூரிகள் மேல்விழு மவர்போலே; உள்ள நோவைத் தேயுற வாடியர் அல்லை ே நரோப் பாமன தோஷிகள் உள்வி ரோதக் காரிகள் மாயையி லுழல்நாயேன் உய்ய வேபொற் றோள்களும் ஆறிரு கையு நீபத் தார்முக மாறுமுன் உள்ள ஞானப் போதமு நீ * வருவாயே!

  1. கள்ள மாயத் தாருகன் மாமுடி

துள்ள நீலத் தோகையின் மீதொரு கையின் வேல்தொட் டேவிய சேவக முருகோனே. Xகல்லி லேபொற் றாள்பட வேயது நல்ல ரூபத் தேவர கானிடை கெளவை தீரப் போகுமி ரர்கவன் மருகோனே,

  • நோவைத்து - நோவ வைத்து. 1 உள்ளம் புதையவே வைத்த பொதுமகளிர் தங்கள் இதயமே போன்ற திரா - நளவெண்பா - சுயம்வர 113.
  1. கள்ள மாயப்போர் செய்வதில் வல்லவன் தாரகன் - என்பது அவன் வீரவாகுவுடனும் முருகவேளுடனும் செய்த போர்த்திறத்திற் காணலாம். கந்தபுராணம் - தாரகன்வதை 80, 81, பார்க்க.

மாயைகள் ஆற்றியே மறைந்து நின்றுநான் ஏயென இயற்றுவன் அமர் என் றெண்ணினான்" (ஷெ - 173) X அகலிகை கல்லுரு எய்திய வரலாறு:- பாடல் 379 பக்கம் 458 பTTதிக. அகலிகையை - விலைமகள் அனைய நீயும் கல்லிய லாதி என்றான் கருங்கலாய் மருங்கு வீழ்வாள்" அகலிகை இந்தச் சாபம் எப்போது நீங்கும் என வணங்கிக் கேட்க - "தசரத ராம னென்பான் கழல்துகள் கதுவ இந்தக் கல்லுருத் தவிர்தி என்றான்" - கம்ப ராமா அகலிகை 79-80. (தொடர்ச்சி 449 ஆம் பக்கம் பார்க்க)