அளபெடை
901
அளபெடை
ரைக்கு மேற்பட்ட ஓசையினை நிறைப்பன, அவ்வெழுத்தின் பின்னர்ச் சுட்டிய குற்றெழுத்துகளை என்பது தொல்காப்பியக் கருத்தென்பது தெளிவாகிறது. எடுத்துக்காட்டு: ஆஅ, ஈஇ, ஊஉ, ஏஎ, ஐஇ, ஓஒ, ஒளஉ.
நெட்டெழுத்துகள் ஒவ்வொன்றும் ஓரெழுத்தொரு மொழியாம். ஆ என்பது பசு; ஈ–ஈதல்; ஊ–தசை; ஏ–அம்பு; ஐ–பெருமை; ஓ–மதகு நீர் தாங்கும் பலகை. ஓரெழுத்தொரு மொழியாகிய நெட்டெழுத்தோடு ஒத்த குற்றெழுத்துச் சேர்ந்து மூன்று மாத்திரையாய் அளபெடுத்துள்ளது. இரண்டு மாத்திரை கொண்ட நெட்டெழுத்தே நீண்டு, மூன்று மாத்திரையாகவில்லை என்பது ஈண்டு உணரத்தத்கது.
‘நீட்டம் வேண்டின் அவ்வளபுடைய, கூட்டி எழூஉதலென்மனார் புலவர்’ என்ற நூற்பாவிலுள்ள எழூஉதல் என்பது அளபெடைச் சொல்லாம். எழுதல் என்பது தன்வினை; “எழூஉதல்” என்பது பிறவினை. எழூஉதல் என்பது ‘எழுப்புதல்’ எனப் பொருள்படும். நெட்டெழுத்து நீட்சி பெற்று மூன்று மாத்திரையாகவில்லை என்றும், அதற்கொத்த குற்றெழுத்துச் சேர்க்கப்பெற்றே அங்ஙனம் ஆகியுள்ளது என்றும் ‘எழூஉதல்’ என்ற சொல் உணர்த்துகிறது.
‘அவ்வளபுடைய’ எனப் பன்மையாற் கூறியதனால் மூன்றுக்கு மேற்பட்ட மாத்திரைகளும் அளபெடையாக வருதலுண்டு என்பது தெரிகிறது. “செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு” (குறள் 1200). இதில் அளபெடை நான்கு மாத்திரை பெற்றுள்ளது. செய்யுளில் சீரின்கண் அளபெடை ஓர் அசையாக வருதலுண்டு.
- “கடா அ உருவொடு கண்ணஞ்சாதி யாண்டும்
- உகாஅமை வல்லதே ஒற்று”
இக்குறளில் ‘கடாஅ’ என்ற சீர் ஈற்று அகரம் தனி நேரசையாகிப் புளிமா வாய்பாடாகவும், ‘உகாஅமை’ என்னும் சீர் அகரம் தனி நேரசையாகி புளி மாங்காய் என்னும் வாய்பாடாகவும் நின்றன. ‘செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு’ என்பதில் ‘செறாஅஅய்’ என்பது புளிமாங்காய் என்னும் வாய்பாடாக நின்று வெண்சீர் வெண்டளையாக அமைந்துள்ளது. இதனாலும் அளபெடை தனி எழுத்துகளின் கூட்டொலி என்பதும், அது நெடிலின் நீட்சி அன்று என்பதும் வலியுறுகின்றன.
தொல்காப்பியர் உயிரளபெடையை எழுத்தாக எழுத்ததிகாரத்தில் கூறியது போல், ஒற்றளபெடையை இவ்வதிகாரத்தில் கூறவில்லை. ‘ஒற்றளபெடை செய்யுட்கே வருதலின் ஈண்டுக் கூறாராயினர்’ என நச்சினார்க்கினியர் இதற்குக் காரணங் கூறுவர். இதனால் உயிரளபெடை உரைநடையிலும் வரும் என்பது புலனாகிறது. ஆடூஉ, மகடூஉ, மரூஉ, ‘என வரூஉம்’ போன்றவைகளை உரைநடையில் வரும் அளபெடைகளாகக் கொள்ளலாம். விலை கூறுதலில் ‘உப்போஒஒஒ உப்பு’ போன்றவை உலக வழக்கில் அளபிறந்து ஒலிக்கும் அளபெடை. உரைநடையில் ஓசை இன்பத்தின் பொருட்டும் உலக வழக்கில் விலை கூறுகல், புலம்பல் முதலியவற்றின் பொருட்டும் அளபிறந்து உயிரளபெடை வருதலுண்டு. தொல்காப்பியர் உயிரளபெடைக்கு இரண்டு நூற்பாக்கள் கூறிய தன் நோக்கம் உய்த்துணர்தற்பாலது. “நீட்டம் வேண்டின்” என்னும் நூற்பா உரைநடையிலும் உலக வழக்கிலும் உயிரளபெடைகளையும், “குன்றிசை மொழிவயின்” என்னும் நூற்பா, உயிரளபெடைக்கு மேலும் விளக்கந் தருதலோடு செய்யுளில் வரும் அளபெடைகளையும் குறிப்பனவாகக் கொள்ளலாம்.
விலை கூறலிலும் புலம்பலிலும் இசையிலும் விளியிலும் அளபெடை மூன்று மாத்திரையினும் மிக்கொலிக்கும். இவ்வுலக வழக்கு அளபெடைகளை இயற்கை அளபெடை என்பர் நச்சினார்க்கினியர். செய்யுளில் வரும் அளபெடையைச் செயற்கை அளபெடை என்பர்.
பாணினியின் இலக்கணம், மூன்று அல்லது நான்கு மாத்திரைகள் கொண்ட எழுத்தைப் ‘புலுதம்’ என்று கூறுகிறது. வீரசோழியம் பாணினீயத்தைப் பின்பற்றி அளபெடையை மூன்று மாத்திரை கொண்ட ஓர் எழுத்தாகக் கொள்கிறது. வீரசோழியத்திற்குப் பின் தோன்றிய நன்னூல், நேமிநாதம், இலக்கண விளக்கம், தொன்னூல் ஆகிய நூல்களும் அளபெடையை மூன்று மாத்திரைகள் கொண்ட ஓரெழுத்தாகவே கூறுகின்றன. ஆனால் நன்னூலும் இலக்கண விளக்கமும் அளபெடைச் சொற்களின் ஈற்றில் நிற்கும் குற்றுயிர்கள் அளபெடைகளின் பகுதியாய் இருந்தும், அவை தனித்து நிற்க வல்லவை எனக் குறிப்பிடுகின்றன.
செய்யுட்களில் இசை குன்றுமாயின் சொல்லின் முதலிலும் இடையிலும் கடையிலும் நிற்கும் நெட்டெழுத்துகள் ஏழும் குன்றிய அவ்விசையை நிறைத்தற்குத் தம் மாத்திரையின் மிக்கொலிக்கும். அவ்வாறு அளபெடுத்தமையை அந்தந்த நெடிலுக்கு இனமான குறில் அடுத்து நின்று அறிவுறுத்தும். இவ்வாறு உயிரளபெடையின் இலக்கணத்தை நன்னூல் (91) விளக்குகிறது. “ஆஅ அளிய அலவன்”, “உறாஅர்க் குறுநோயுரைப்பாய்”, “நல்ல படாஅ பறை” என்னும் இச்செய்யுட் பகுதிகள் முறையே மொழி முதல், இடை, இறுதி ஆகிய அளபெடைகளுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.
இவற்றில் உள்ள அளபெடைகள் குன்றிய இசையை நிறைத்து நிற்கின்றன. இத்தகைய அள-
