பக்கம்:வெள்ளை யானை.pdf/32

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


முருகுகந்தரம் O 42 அவள்வாய் முணுமுணுத்தது. என்றாலும் முனிவர் முன்னால் மண்டியிட்டு வணங்கினாள். "அகல்யா! i உனக்குச் | சாப விமோசனம் வந்துவிட்டது. உன் கற்பின் மீது படிந்திருந்த களங்கம் காலத்தால் காய்ந்து உதிர்ந்து விட்டது. நீ - மீண்டும் தளிர்க்கப் போகிறாய்” என்றார் விசுவாமித்திரர். அகலிகையின் உதட்டில் உலர்ந்த புன்னகை. & நான் என் வாழ் நாளில் ஒரே ஒரு ஆடவனைத் தான் உள்ளத்தால் வரித்து ஆராதனை செய்கிறேன். என் கற்பின்மீது களங்கம் படிவது எப்படி சுவாமி' - என்று

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:வெள்ளை_யானை.pdf/32&oldid=916259" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது