சூரியானந்தர்
சூரியானந்தர் சூத்திரம்
- சித்தர் பாடல்கள் நூல் 27
- பக்கம் 412
நூல்
[தொகு]1
[தொகு]சீர்கொண்ட அருமறையின் பொருளாய் நின்ற
- தெட்சிணா மூர்த்தியுடைப் பாதங் காப்பு
பேர்கொண்ட சூத்திரமே பதின்மூன் றுக்குள்
- பிரித்துவைப்பேன் பூவழலை பெருமையெல்லாம்
நீர்கொண்ட வூசரத்தின் மகிமை தன்னை
- நிசமாகச் சொல்லாமல் மறந்து விட்டார்
ஆர்கொண்ட வேணியனார் உமக்குச் சொன்னார்
- ஆத்தாளும் அடியேனுக் கறைந்திட்டாளே
2
[தொகு]அறைந்திட்ட வகையேது வுப்பே ஆதி
- ஆகாச விந்துவினால் செனித்த பிண்டம்
மறைந்திட்ட வுப்பதுவே காரங் காரம்
- மண்ணான வுப்பதுவே காரஞ் சாரம்
கறைந்திட்ட வூசருக்கு ஏற்ற வுப்பை
- காணாமற் போனதினாக் கலக்க மாச்சு
இறைந்திட்ட மலசலமாய்க் காணலாகும்
- இந்தவிரண் டோரிடத்தில் இருக்கும் பாரே
3
[தொகு]இருக்கின்ற வுப்பினுக்கு மூலா தாரம்
- இந்துவொன் றிரவியொன்று வன்னியொன்று
பெருக்கின்ற வீசனுக்குச் சூட்ச முந்தான்
- பிருதிவியே தூலமெனப் பேசலாகும்
கருக்கொண்ட யோனியிலே நாலு பேதம்
- கருதையிலே யெழு தோற்றம் காண லாகும்
உருக்கொண்ட சீவசெந்தும் அனேக முண்டாம்
- உற்றுப்பார் அண்டபிண்டம் உண்மை தானே
4
[தொகு]தானாக நின்றதுவே பாரு மாச்சு
- சகலசித்துப் பிரகிருதி உயிருமாச்சு
வானாகி நீன்றதுவே சாட்சி யாகும்
- மன்னுயிர் எல்லாம் சோதி மயமுமாச்சு
ஊனாகப் பிறந்தசடம் பிறவா முத்திக்
- குதவியல்லோ பிரகிருதி யோனி யோனி
கோனாக நின்றகுரு உபதே சத்தாற்
- குருபுகுந்தே யுப்பெடுத்துக் கொள்ளுவாயே
5
[தொகு]கொள்ளுவார் முப்பூவின் முதலா மங்கம்
- கூர்ந்து பாரூசரத்தைக் கொள்கிக் கொண்டு
விள்ளுவார் யோனியின் படிவிடாமல்
- மேலேற்ற மேலுதவி மேவிற் றானால்
துள்ளுவா ரிந்துப்புச் சிவமு மாச்சு
- துருசுப்பு பணவிடையாற் றொந்த மேற்றித்
தள்ளுவார் பிரளயமோர் கோடி காலம்
- சகலசித்தும் மூலவுப்புத் தன்னி லாச்சே
6
[தொகு]ஆச்சப்பா மூலவுப்புக் கஞ்சு தீட்சை
- ஆதியுப்புக் கப்படியே தீட்சை யாகும்
மூச்சப்பா தசதீட்சை யார்தான் செய்வார்
- மூலகுரு செய்வார்பின் னார்தான் செய்தார்
ஏச்சப்பா கொங்கணவர் தீட்சை மார்க்கம்
- ஏற்றிவிட்டார் முப்பத்தி ரண்டாமென்று
பேச்சப்பா பேசினதி லாவ துண்டோ
- பிண்டவுப்புக்கு ஏழுவிதம் பேச லாமே
7
[தொகு]பேசுகின்ற வுப்பினுக்கு மேலே அங்கம்
- பெருமையுள்ள சித்தர்கள் தாம் செய்யும் மார்க்கம்
வீசுகின்ற சூதத்தின் துறைகள் எல்லாம்
- மிஞ்சவில்லை மூன்று நாலஞ்சா னாலும்
பாசையினாற் சொன்னார்கள் வெளி தோன்றாது
- பாலனுக்குத் தோன்றுமிந்த நூலைப் பார்த்தால்
கூசல்மிஞ்சிப் போடுதென்று என்றன் நூலைக்
- குகைக்குள் மறைத்திட்ட தனாற் கூறொண் ணாதே
8
[தொகு]ஒண்ணான நூலாகும் இருநூற் றைந்தில்
- ஓதிவைத்த கருத்தெரியும் இருபத் தைந்திற்
கண்ணாகும் இந்தநூல் பதின்மூன் றுக்குள்
- கருவையொரு கற்பமுறை காட்டி வைத்தேன்
வண்ணானை யறியாத பேருக் கெல்லாம்
- வாதியென்ற பேரேது வாத மேது
பெண்ணானின் சுரோணிதமும் விந்துங் கண்டால்
- பேரான பூரணத்தின் பெருமை தானே
9
[தொகு]பெருமையென்ற காயசித்தி பண்ணா விட்டாற்
- பேரான அடியோடு முடியும்போச்சு
அருமையென்ற குண்டலிக்குள் வராகி பூசை
- அப்பனே கண்டமதில் அங்கெண் றூணு
புருவமையத் துள்ளேவும் மென்று கும்பி
- போதமென்ற மவுன வித்தை கைக்குள் ளாச்சு
தருமவித்தை பிரகிருதி மூச்சா டாது
- சகத்திரத்தெண் மலர்ப்பதத்திற் சார்ந்து நில்லே
10
[தொகு]நில்லாத மூலிகையாற் காய சித்தி
- நிட்டை மவுனத்தாலே யோக சித்தி
கொல்லாத மூலமதில் அபான சுத்தி
- கூடாமல் இருந்து விட்டால் ஏது முத்தி
சொல்லாத வீசனுப்பு மதி சூதத்திற்
- சூட்டினேன் வெள்ளை யென்ற சூடன் வித்தை
எல்லாரு மிருந்த விதம் பாட மாட்டார்
- இதமான சூதகத்தின் வெடியுப் பாச்சே
11
[தொகு]உப்பான வெடியுப்புச் செயநீ ராலே
- ஒருகோடி வித்தை யெல்லாம் ஆட லாகும்
அப்பான கல்லுப்பு நீரி னாலே
- ஆடலாந் துருசினுடை அங்க மெல்லாம்
செப்பாத யோனிருது செந்நீர் மட்டாற்
- சிவன்வேறு தானுண்டே இவனல் லாமல்
தப்பாமற் செய்தென்ன சவுக்கார ந்தான்
- சட்டிமுதற் பவுரணையுந் தாக்கிப் பாரே
12
[தொகு]தாக்கிப்பா ராகா சஞ்சருவ சாட்சி
- சதாநித்தம் அந்தரமே சாடி நின்றால்
நோக்கிப்பார் வாயுலயப் படுவதற்கு
- நூதனமாய் வன்னியதிற் கூட வேணும்
மூக்கிற்றான் ஓடுவது பிராண வாயு
- மூலமெனும் வளையமது நகாரந் தன்னைத்
தூக்கித்தான் விட்டவர்க்கு போக மெய்தும்
- சூரிய னந்தனிவை சொல்லும் நூலே
முற்றும்