பக்கம்:அவள்.pdf/170

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


126 வா, ச. ராமாமிருதம் என்ன? என்ன?’- குளத்தண்ட காத்திருக்கும் ஆண்பிள்ளை அலறிக்கொண்டே மரத்தண்டை ஓடி வந்தான். கொஞ்ச நாழிகை பேச்சு மூச்சில்லை. பிறகு தி டி ரென்று ஜலத்தில் கல்லை விட்டெறிந்தாற்போல், நள்ளிரவை ஒரு புதுக் குரல் கிழித்தது. அவனுக்கு உடல் புல்லரித்தது. 'நான் வரட்டுமா?" 'இல்லை; இல்லை-சரி, இப்போது வா!' அவன் இன்னமும் சற்று அருகில் வந்தான்; ஆனால் இருளில் ஒன்றும் தெரியவில்லை. "என்னா பிறந்திச்சு?' இருளில் அவள் குழந்தையைத் தடவிப் பார்த்து விட்டுச் சொன் னா ள்: 'பொம்புள்ளையாட்டம் இருக்குது.' - 'அட கடவுளே!' . பராசக்தி சிரித்தாள். ஆனால் மறுகணம் அவளுக்கு மூச்சுத் திணறியது. அவள் முகத்தின்மேல் ஓர் அழுக்குத் துணி விழுந்தது, குரல்வளையை இரு கட்டைவிரல்கள் அழுத்தின. மூச்சு பயங்கரமாய்த் திணறியது. அந்த எமப் பிடியினின்று வீணே விடுவித்துக்கொள்ள முயன்றாள், "என்னம்மே, கொழந்தே- அடிபாவி! என்னா பண்றே?” என்னெ சும்மா விடுன்னா!"

  • அடி கொலைகாரி!'

விடுன்னா விடு-’’ கு ழ ந் தை ைய அவன் பிடுங்கிக்கொண்டான். சராச்சஸி உனக்குப்போய் மகமாயி கொளந்தையெக் குடுத்தாளே!” -

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அவள்.pdf/170&oldid=741514" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது