உ
திருத்தணிகேசன் துணை
முருகரும் தமிழும்
முருகக் கடவுளுக்கும் தமிழுக்கும் உள்ள இணைபிரியா
நிலை வேறு யாருக்கும் எதற்கும் இல்லையெனத் துணிவுபடக்
கூறலாம். இதனுண்மை தமிழ் நூல்களெல்லாம்,
'தமிழ்க்கடவுள்', 'செந்தமிழ்க் கடவுள்', 'செந்தமிழ் நூலோன், 'தமிழ்க்கு நல்ல தண்டமிழ் முருகன்' - இன்ன பல திருநாமங்களிட்டு இவரை அழைப்பதாற் பெறப் படும். முருகபிரான் தமிழ்க்கடவுள், தமிழ்ப்புலவர், தமிழ் விநோதர், தமிழ்க்குரு, தமிழ்ப்பிரியர், தமிழ்ப்பித்தர், தமிழ் மருந்துண்போர் என்பதற்குச் சான்று கூறுவோம்.
1. தமிழ்கடவுள் தமிழுக்கு ஆதார பூதமானவர் :
(1) சேய் தமிழ்நாம் சீர்க்கு ஐ (இயற்றமிழ் நூலுக்குரிய முப்பது சீருக்கும் புலவனாகிய தெய்வம்) -கந்தரந்தாதி-31
(2) செந்தமிழ் நூற் சீரங்க ராக விநோத என்பார்க் கில்லை தீவினையே-(செவ்விய தமிழ்ப் பநுவவின் சீர்முதலிய எட்டுறுப்புக் குரிய பாவலனே கீதத்தில் உல்லாசனே! என்று துகிக்கின்றவர்க்குத் தீவினை இல்லை) -கந்தரந்தாதி-98