பக்கம்:அருளாளர்கள்.pdf/76

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


நம்மாழ்வார் . 67

என்று காத்து நிற்கையில் அவன் வரவில்லையாம். பல சமயங்களில் வருவதுபோலக் காட்டி வாரா தொழிந்தானாம்.

“தாமரைக் கண்ணா! ஓ! தனியேன் தனி ஆளா! ஓ! தாமரைக் கையா! ஒ! உன்னை என்று கொல்

சார்வதுவே! (நாலா 2799)

இனி அவனைக் காணவேண்டும் என்ற ஆர்வமும் எல்லையற்றுச் செல்கையால் பிறர் கண்டு ஐயோ! பாவம் என்று கூறத் தக்க நிலையும் ஏற்படுகிறதாம்.

‘கங்குலும் பகலும் கண்துயில் அறியாள் கண்ண நீர் கைகளால் இறைக்கும்

எங்ஙனே தரிக்கேன் உன்னைவிட்டு என்னும்

இருநிலம் கைதுழா இருக்கும் செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங்கத்தாய்!

இவள் திறந்து என் செய்கின்றாயோ?

(நாலா 2755)

அழும்; தொழும்; ஆவி அனல் எவ்வுயிர்க்கும்

அஞ்சன வண்ணனே! என்னும்

எழுந்து, மேல் நோக்கி, இமைப்பிலன் இருக்கும்,

எங்கனே நோக்குகேன்? என்னும்’

(நாலா: 2762) ‘ஆறா அன்பில் அடியேன் உன் அடிசேர் வண்ணம்

. அருளாயே’

(நாலா. 2734)