பக்கம்:அவள்.pdf/237

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


"அப்படி என்ன கேட்டுடுவாள்?" "சொல்லட்டுமா? உங்கள் பிள்ளைக்கு ஆண்மை ஆயில்லை - என்ன சொன்னேள்?" அமலி எழுந்து நின்றாள். அடுப்பில் கொள்ளிக் கட்டை சரிந்தது. "பொறு பொறு, ரத்தம் கொதிக்காதே! நான் சொல்லல்லே. அவள் சொல்வாள்னு சொன்னேன்! பெண்ணைத்தான் தள்ளி வெக்கறதைக் கேள்விப்பட்டிருக் கோம். ஆனால் ஆண்களைத் தள்ளிவெக்கற காலமும் வந்துடுத்து-என்ன பொக்கைவாய்ச் சிரிப்பு?’ இல்லை, கேள்விப்பட்டிருக்கோம்னு சொன்னேளே அதுக்குச் சிரிப்பு வந்தது." 'அதில் என்ன சிரிப்பு?’’ 'ஏன், இந்த வீட்டிலேயே நடக்கல்வியா?" இருவருமே சட்டென மெளனமானார்கள். ஒட்டுக் கூரைமேல் ஒரு காகம் உட்கார்ந்து கரைந்து உடனே பதிந்தது.

  • சொல்லிக் காண்பிக்கணும்னு எண்ணமில்லே. சொன்னத்துக்கு நினைப்பு வந்தது. பேசிட்டேன், கோமா?" .

அவர் பேசவில்லை. வாசற்படியில் தயங்கி நின்றார். முகம் வாடிவிட்டது. "நாம் பிரிஞ்சிருந்தது முனு வருஷம்தான். ஆனால் அது வீண்தானே? அதுவும் கலியாணமான புதுசு. சரி யான காரணமுமில்லே.' 'காரணம் நான் இல்லை அமலி!' அ.-:3

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அவள்.pdf/237&oldid=741587" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது